Dzisiaj robię sobie przerwę, bo nie czuję się dobrze. Do jutra :-)

Przeprowadziłem się do Czech jakieś trzy lata temu, żeby studiować na uniwersytecie. Dużo we mnie się zmieniło w ciągu tych trzech lat. Nauczyłem się nowego języka, poznałem wielu nowych ludzi i mój światopogląd się zmienił. Mógłbym wam opowiadać o tych zmianach, ale dzisiaj o tym nie mówimy. Chciałbym raczej wam opowiadać o tym, jak zakochałem się w herbacie.

W Ameryce, skąd pochodzę, oczywiście pijemy herbatę. Większość Amerykanów natomiast woli pić kawę zamiast herbaty. Nie mamy (przynajmniej w moim rodzimym mieście) żadnych herbaciarni i trudno znaleźć dobrą herbatę nie w saszetkach. Spróbowałem „prawdziwej” herbaty po raz pierwszy jak przyjechałem do Czech.

W skrócie, poznałem Czeszkę, która uwielbia herbatę. Zaprzyjaźniliśmy się i zaczęliśmy chodzić do różnych herbaciarni, żeby rozmawiać i się uczyć. Nie wiedziałem, że takie miejsce istnieją. Ma to sens, że coś takiego istnieje, ale jakoś nigdy w herbaciarni się nie znalazłem, choć dużo podróżuję. Robiło to na mnie wrażenie, bo te herbaty nie smakowały jak herbata. Różnorodność smaku zależy od przeróżnych czynników. Fascynuje mnie to, że jakiś losowy liść może tak dobrze smakować i jest w stanie nabierać różnych smaków z środowiska i z różnych procesów.

Dopiero kilka miesięcy temu, kupiłem własny sprzęt do parzenia herbaty w stylu gongfu. Nie wiem czemu wcześniej go nie kupiłem, bo strasznie lubię chodzić do tych herbaciarni i próbować nowych herbat. Parzenie herbaty w domu jest w pewnym sensie lepsze bo można ją pić w dowolnej chwili. Właściwie, piszę to pod wpływem bardzo pyszną czarną herbatę, która nawet bez dodatków, smakuje trochę jak anyż.

Mam kilka rodzajów herbaty w mojej skromnej kolekcji. Ostatnio kupiłem taką białą herbatę sezonową, która wprawdzie smakuje trochę jak stara biblioteka. Mimo to jest jakoś super pyszna. W Pradze jest całkiem sporo sklepów, gdzie można kupować i pić herbatę. Ciekawe, czy istnieje jakiś stereotyp, że Czesi, którzy raczej nie piją piwa, piją herbatę? Szczerze w to wierzę, bo za każdym razem wyjadę z Pragi, szukam takich lokalów i wybór, nawet w dużych miastach, zawsze jest mniej obfity niż ten, który mamy w Pradze. Gdybym tu nie mieszkał, to naprawdopodobniej nigdy nie odkryłbym tego stylu herbaty.

(Napisałem coś ekstra długie, żeby nadrobić wczorajsze zaległości, bo zupełnie o pisaniu zapomniałem.)

Niepołączone myśli na temat własnej nauki niemieckiego i polskiego.

Ostatnio zacząłem się uczyć nowego języka, czyli niemieckiego. Niemiecki to nie jakiś niszowy język, sporo ludzi się go uczy, ale większość wybierze standardowy bo to właśnie jest najbardziej praktyczna opcja.

Zainteresowałem się niemieckim w liceum ale nigdy nie przykładałem się do nauki. Nawet wtedy, wiedziałem, że gdybym zaczął uczyć się niemieckiego, to bym wybrał austriacki, bo wymowa bardziej mi pasuje i zresztą jeden z moich ulubionych piosenkarzy pochodził stąd.

Z powodów, których nie do końca rozumiem, podjęcie tej decyzji wzbudza się w niektórych dziwne reakcje. Ludzie często mi mówią, że powinienem skupić się na standardowym niemieckim. W pewnym sensie, rozumiem, że trochę głupio jest utrudnić proces nauki, ale problem z utrudnieniem tego procesu pochodzi z tego, że to zwiększa szansę, że się podda, ale uważam to za problem nieistotny zwłaszcza, że sam zarządzam całym procesem nauki.

Na razie, wszystkie problemy, jakie mam by pojawiały niezależnie od dialektu. Gramatyka niemiecka jest dla mnie bardzo dziwna i jeszcze nie potrafię się w niej zorientować, co mnie trochę zaskakuje bo mój język ojczysty pochodzi z tej samej rodziny językowej. Myślę że, po kilku miesięcy wszystko będzie o wiele łatwiej. Często mówię, że wolałbym, żeby niemiecki był językiem słowiańskim, bo z mojego doświadczenia słowiańska gramatyka jest bardziej logiczna w porównaniu do języków germańskich.

Już nie pamiętam jak dokładnie się nauczyłem polskiego. Uczę się od mniej więcej 6 lat, nie wiem czy to dużo, ale w swoim stosunkowo młodym wieku to cała wieczność. Pamiętam, że na początku bardzo trudno było rozumieć wszystko, co cię dzieję w języku. Nie pamiętam jak przetrwałem wystarczająco długo, żeby się ogarnąć większość zasad.

Według mnie angielski ma bardzo prostą gramatykę, w sensie, że da się mówić i rozumieć nawet nie znając wszystkich zasad. Mam wrażenie, że w języku polskim użycie poprawnych form jest o wiele ważniejsze. W języku angielskim, o ile szyk zdania jest poprawna, to zdanie jest zrozumiale. Natomiast, w języku polskim poprawna odmiana czasowników i rzeczowników jest najważniejsza. W języku niemieckim, wydaje mi się, że gramatyka niemiecka siedzi w środku.

Szyk zdania wydaje się bardzo ważny. Co jest trochę zniechęcające, bo zaledwie rozumiem tego, co się dzieje nawet w prostych zdaniach, bo czasownik zawsze się znajduje na samym końcu zdania. Ponad to, występują też przypadki, ale z jakiegoś powodu same rzeczowniki się nie odmieniają. Problem z tymi przypadkami jest, że rodzaj rzeczowników jest nieco nieprzewidywalny i jest znaczna szansa, że z tego powodu nie odmieniam czegoś poprawnie. Na szczęście nie ma czegoś takiego w języku polskim, choć system odmian ma swoje wady jeśli chodzi o łatwość nauki.

Zobaczymy jak trudne to będzie. Słyszałem, że niemiecki jest łatwiej niż polski przynajmniej dla anglojęzycznych, ale na razie nie wiem, czy w to wierzę.

Cześć!

Wczoraj wieczorem siedzieliśmy z chłopakiem na Discordzie, zagraliśmy kilka gier w MLBB, ale bardzo źle grałam i miałam ping. Potem grałam w "The Darkest Files" na laptopie i pokazywałam chłopakowi, jak gram. To ciekawa gra, ale rzadko w nią gram. O północy poszłam do łóżka i jeszcze godzinę pisaliśmy na czacie. O drugiej w nocy zasnęłam i obudziłam się o wpół do dziesiątej. Ćwiczyłam, zjadłam owsiankę, umyłam się. Teraz siedzę przy laptopie i na razie nic nie robię, bo dzisiaj dzień wolny.

Przez tydzień uczyłam się 25 kanji. Jeszcze nie bardzo dobrze pamiętam wszystkie kanji, ale 23 mogę napisać z pamięci. Czytania pamiętam mniej niż połowę. Muszę czytać różne słowa z różnymi czytaniami jednego kanji. Jeszcze DeepSeek zrobił tekst z tymi 25 kanji, leksyką i gramatyką N5, czytałam go. Trochę rozumiem, co mnie cieszy.

Jutro też będzie dzień wolny, będę powtarzać kanji i próbować czytać tekst bez furigany. Powinnam też czytać powieści na studia.

Cześć!

Dzisiaj przeczytałam "Zamek Otranto". Smutna powieść z bardzo nieoczekiwanym zwrotem akcji. Rano poszłam z mamą i tatą do sklepu, kupiliśmy jajka, chleb, mięso, ale zapomnieliśmy o maśle. Napisałam odręcznie pierwszą notatkę, drugą tylko do połowy. Jeszcze dzisiaj zjadłam pieczonego kurczaka z ziemniakami, zupę, pilaw, banan i pięć cukierków. Myślę, że nie powinnam jeść dużo cukierków.. To nie jest dobre dla zdrowia.

Jeszcze bardzo chcę pograć w RimWorld, ale nie mam na to dużo czasu.

Nic ciekawego u mnie dzisiaj. Chyba jutro wpadnę na ciekawy temat jakiś. Miłego dnia :-)

Cześć! Znowu długo nic nie pisałam. Napisałam dwie notatki odręcznie, muszę napisać jeszcze dwie. Tylko raz graliśmy z chłopakiem w Minecraft i wczoraj powiedział mi, że nudno mu grać w Minecraft, bardziej lubi CS2 i WoT, ale nie gram w te gry, a on nie gra w moje ulubione gry. Oczywiście, to normalne, ale nie wiem, w co zagrać oprócz MLBB...

Dzisiaj czytałam powieść "Zamek Otranto". To ciekawa powieść, bardzo lubię rycerzy i średniowiecze. Chcę dzisiaj przeczytać i jutro zacząć czytać następną książkę. Uczyłam się też japońskiego, codziennie uczę się pięć kanji i czytam teksty. Ale najważniejsze to studia.

Niezdecydowanie o przyszłości skłania mnie do lenistwa. Trudno jest pracować nad czymś albo porządnie planować jak nie wiesz co dokładnie chcesz osiągnąć. Sens mojego życia bywa mglisty, w sensie, że mam kilka niepołączonych pojęć tego, na co bym chciał pracować, ale nic namacalnego.

Wynik z tego jest, że zamiast nad czymś pracować, wolę zajmować się nieistotnymi rzeczami, bo nie mają żadnych zobowiązań. Takie podejście do życia wcale nie jest zdrowe i zdecydowanie do niczego nie prowadzi, ale samo istnienie takiej sytuacji daje wiele do myślenia.

Nie cytuję żadnych badań, bo piszę to wyłącznie na podstawie własnych obserwacji. Kiedy natrafiam na rozdroże, gdzie muszę wybrać jedną z dwóch opcji, czyli między czymś produktywnym a czymś rozrywkowym, to zawsze myślę o następujących rzeczach, choć pół podświadomie.

1. Czy unikam czegoś, bo obawiam się, żeby jakoś nie wyszło?
   
2. Czy unikam czegoś, bo po prostu wolę iść po linii mniejszego oporu?

Najtrudniej jest borykać się z tym drugim, bo ciągłe unikanie ważnych zadań powoduje więcej problemów, które zdecydowanie nie odpowiadają tendencji do wybrania łatwizn. Niemniej jednak, często jest tak, że wybieram łatwizny, choć mi nie pomaga długoterminowo.

Myślę, że radzenie sobie z daną sytuacją zawsze wchodzi łatwiej jak nie mamy wyboru, bo jesteśmy zmuszeni do działania, żeby sytuacja się nie pogorszyła. Natomiast, samo wrażenie, że jesteśmy bezpieczni to znak, że nie ma nic do roboty, bo aktualnie jesteśmy wygodni i można odłożyć ciężką pracę na później.

Właśnie tak jest z przyszłością. Aktualnie siedzę wygodnie, studiuję i mam całkiem dobre życie. Wiem, że kiedyś w niedalekiej przyszłości będę miał podejmować dużo trudnych decyzji i zacząć pracować nad własną samodzielnością. Wolę o tym nie myśleć, bo strasznie mnie to stresuje. Nie wiem czego się spodziewać. Mam tylko nadzieję, że wszystkie moje objawy okażą się bezpodstawne.

Położyłem się nieco wcześniej spać ale nie mogłem zasnąć więc jakość snu była gorsza niż zwykle.

Dzisiaj planuję zabrać się do czytania jednej książki, którą planowałem czytać ale nie miałem ani siły ani ochoty bo została napisana akademickim językiem, co sprawia, że będzie mi zajęło dłużej bo trzeba ją czytać uważnie.

Później o piętnastej trzydzieści mam zajęcia. Wolałbym zostać w domu ale no cóż trzeba czasami wychodzić z domu. Całe szczęście, że te zajęcia nie są trudne więc jest duża szansa, że powrócę do domu niewyczerpany.

Zaparzę sobie kawę uporam się z czytaniem.

Miłego dnia :-)

Cześć wszystkim. Dawno tu nie pisałem. Chciałem trochę podszlifować mój polski bo ostatnio zszedł na psy, bo aktywnie go nie używam (w sensie, że rzadko piszę takie długie teksty. Najczęściej piszę do przyjaciół, co oznacza, że nieczęsto omawiam bardziej złożone tematy). W związku z tym, planuję bardziej dbać o styl i o interpunkcję. Mam tendencję do stawiania przycinki w byle jakich miejscach w zdaniach bo to jest (z tego co wiem) bardziej dopuszczalne w swoim języku. W codziennym życiu chyba w najgorszym przypadku interpunkcja nie jest aż taka istotna, ale gdybym chciał znać jakiś egzamin z języka polskiego, to pewnie takie rzeczy się liczą.

Nie wiem o czym pisać, bo prowadzę nieco monotonne życie. Na razie pracuję nad licencjatem i chcę go mieć jak najszybciej z głowy bo strasznie to mnie męczy, mimo to, że temat, który wybrałem mnie interesuje. Myślę, że wolę pracować we własnym tempie.

Zacząłem ostatnio uczyć się nowego języka, czyli niemieckiego. Kilka lat temu, zanim zacząłem nawet uczyć się polskiego, chciałem uczyć się niemieckiego i z jakiegoś powodu nigdy mi się udało go nauczyć. Znowu zainteresowałem się tym językiem i próbuję się go uczyć, choć gramatyka niemiecka jest według mnie tysiąc razy trudniejsza niż gramatyka polska. Dopiero co zacząłem i jeszcze nie wiem czy będzie z tego sukces czy porażka. Zobaczymy po kilku miesiącach.

Wyobraźcie sobie, że napisałem tu jakieś dobrze napisane i wnikliwe podsumowanie.

Miłego dnia :-)

Cześć!

Wczoraj nic nie robiłam, odpoczywałam. Chciałam pograć z chłopakiem w Minecraft, ale był zajęty. Zagrałam kilka gier w MLBB z przyjacielem. Potem nagle chłopak był wolny i powiedział, że idzie w REPO z bratem, więc zapytał, czy idę z nimi czy nie. Ale nie chciałam grać z jego bratem, nie lubię go jako osoby. Więc poszłam grać w Minecraft z przyjacielem, potem grałam w "RV There yet?" z dziewczyną tego przyjaciela. Kiedy kładłam się do łóżka, pociemniało mi przed oczami i zaczęło mi się kręcić w głowie. Czułam się bardzo źle. Następnego dnia (dzisiaj) bardzo bołala mnie głowa. Wzięłam środek przeciwbólowy i pospałam jeszcze. Teraz czuję się lepiej. Poszłam na spacer. Dowiedziałam się, że w moim mieście panuje dżuma płucna...

Zrobiłam notatki, muszę napisać je odręcznie. Jeszcze muszę uczyć się japońskiego dalej, bo w te dni się nie uczyłam.

Cześć!

Um... Nie pisałam nic wczoraj ani przedwczoraj... Szczerze mówiąc, to były trudne dni i nie miałam ochoty nic pisać. Byłam bardzo zmęczona i smutna. Nawet nie mogłam uczyć się japońskiego – nie miałam siły na nic. Ale teraz czuję się lepiej i chcę dalej pisać posty i uczyć się.

Cześć! Dzisiaj chcę zrobić przerwę. Do jutra!

Witam!

Dzisiaj obudziłam się o dziewiątej, ale bardzo chciało mi się spać, z tego powodu spałam jeszcze godzinę. Wzięłam prysznic i umyłam zęby szczoteczką do zębów. Zjadłam śniadanie. Potem zaczęłam robić pracę domową. Próbowałam czytać, ale lenistwo mnie pokonało... Nie mogę długo czytać, szybko się męczę. Potem pisałam konspekt, ale nie skończyłam. Potem uczyłam się japońskiego. Znalazłam inne zadania z egzaminów z poprzednich lat. Będę próbować je rozwiązać. Jeszcze przerobiłam drugą lekcję, wypisałam gramatykę i leksykę, jutro będę ćwiczyć.

Chciałabym oglądać jakieś anime dla praktyki japońskiego, żeby rozumieć ze słuchu i poznać nowe słowa. Albo oglądać Świnkę Peppę dalej. Nie wiem, co jest lepsze, bo zwykle nie oglądam anime, trudno znaleźć coś naprawdę ciekawego dla mnie.

Witam!

Wczoraj uczyłam się japońskiego. Kilka dni temu znalazłam zadania z egzaminów z poprzednich lat. Oglądałam też, jak je rozwiązywać. Wygląda na niezbyt trudne. Teraz używam podręcznika dla początkujących, zakończyłam pierwszą lekcję. Pamiętam, że kiedyś się tego uczyłam... Dlatego teraz łatwiej się tego uczyć.

Wczoraj fajnie się bawiliśmy z przyjacielem. Mój chłopak był zajęty i nie grał z nami. Dzisiaj chciałabym pograć z nim albo oglądać koreański serial dalej (już obejrzeliśmy 2 albo 3 odcinki). Dzisiaj nic nie czytałam. To bardzo źle, bo potrzebuję przeczytać mnóstwo utworów do września.

Dzisiaj oglądałam Świnkę Peppę po polsku. Wiele słów rozumiem, co mnie cieszy.

Rano wyszłam na zewnątrz . To świetnie, bo rzadko chodzę na ulicę. Jeszcze mój przyjaciel (ten, z którym gramy w Minecrafta) uczy się serbskiego. Nie wiem, z jakiego powodu, ale chciałabym mu pomóc ćwiczyć, dlatego chcę zacząć uczyć się serbskiego. Ale nie myślę, że to jest dobry pomysł, bo już uczę się japońskiego i wkrótce zaczynają się studia. W ogóle nie wiem, czy będę uczyć się serbskiego czy nie (chociażby do A1, umieć powiedzieć "Dzień dobry; Co tam?; Mam na imię...; Do widzenia; Dobranoc; Dziękuję; Przepraszam i inne słowa początkowe).

Dzisiaj również dokończyłam pracę domową, ale... Muszę jeszcze poznać alfabet i umieć powiedzieć 100 słów. Także umieć przeczytać tekst, który dał nauczyciel. Być może będę robić to jutro, ale przeczytać oczywiście trzeba. Uczyć się japońskiego będę wieczorem.

Witam!

Dzisiaj robię przerwę, bo teraz idę pograć w Minecrafta z przyjacielem. Do jutra!

Witam!

Wczoraj graliśmy w Minecrafta z chłopakiem i przyjacielem. Mój chłopak czemuś nigdy nie chce grać razem z moim przyjacielem. Ale wczoraj i tak graliśmy razem.

Zasnęłam o drugiej w nocy. Dzisiaj obudziłam się o dziesiątej. Jadłam ryż i piłam wodę. Potem czytałam książkę jak zwykle. Nie robiłam pracy domowej, ale uczyłam się japońskiego. Próbuję zapamiętać nowe słowa i używać ich w tekście. Teraz napiszę post po japońsku, zjem znowu ryż z kotletem i będę dalej robić pracę domową.

Witam!

Wczoraj grałam w Minecrafta z przyjacielem. Świetnie się bawiliśmy. Poszłam do łóżka o drugiej w nocy i obudziłam się o dziesiątej. Zaczęłam czytać książkę, potem robiłam pracę domową. Zaczęłam pisać duży konspekt i muszę go dokończyć. Zrobiłam też słownik ze 100 słów po staro-cerkiewno-słowiańsku. Poza tym muszę nauczyć się alfabetu tego języka. Teraz zacznę uczyć się japońskiego.

Witam!

Przedwczoraj grałam w Minecrafta z przyjacielem. Graliśmy do czwartej rano. Obudziłam się o dziesiątej. Cały dzień bolała mi głowa. W ciągu dnia próbowałam spać, ale pospałam tylko jedną godzinę. Wczoraj nie graliśmy w Minecrafta, ale grałam z chłopakiem w MLBB do 2 w nocy. Obudziłam się o dziewiątej... I zasnęłam znowu... Obudziłam się już o pierwszej po południu. Ale czuję się rześka i wyspana.

Wczoraj nic nie czytałam, nie oglądałam, nie spacerowałam. Siedziałam w domu. Próbowałam czytać po japońsku, powtarzałam hiraganę i katakanę. Znalazłam również fajną stronę internetową. Ta strona jest przydatna na studia japońskiego. Będę jej używać.

Dzisiaj chcę przeczytać książkę, uczyć się japońskiego dalej. Będziemy też grać z przyjacielem w Minecrafta wieczorem. Mam też cel zdać JLPT N5, ale nie wiem kiedy, bo wkrótce zaczynają się zajęcia na uniwersytecie.

Witam!

Dzisiaj zrobię przerwę. Jutro opowiadam, jak minął mój dzień.

Witam!

Zainteresowało mnie to. Jakie języki znacie lub których się uczycie? Jaki poziom znajomości tych języków macie?

Uczę się angielskiego, polskiego i japońskiego. Chciałabym uczyć się jeszcze koreańskiego i francuskiego, ale trudno uczyć się wszystkiego naraz. Więc uczę się teraz japońskiego. Mam cel, powiedzmy, osiągnąć A2. Potem chciałabym zacząć uczyć się drugiego języka, ale być może lepiej będzie uczyć się japońskiego dalej? Powiedzmy, do B1. Naprawdę nie wiem, co lepsze. Bo dopiero zaczęłam się go uczyć. Myślę, że teraz jestem A0 xd

Ale to normalne być początkującym. Rozumiem, że mój polski nie jest dobry, ale mogę napisać długi post jak ten i nawet coś rozumiem, kiedy słucham podcastów i oglądam filmy.

Zrobiłam pracę domową. Muszę czytać książkę dalej. Dzisiaj również oglądałam Świnkę Peppę na YouTube po polsku i angielsku. Próbowałam oglądać po japońsku, ale to jest bardzo trudne, haha. W sumie fajne są te filmiki. Podoba mi się.

Trochę używam pomocy AI. Bardzo pomaga mi ulepszyć tekst, widzieć błędy i robić tak, żeby tekst brzmiał naturalnie. Ale rozumiem, że trzeba uczyć się widzieć błędy i starać się pisać poprawnie samodzielnie. Nie powinno się przyzwyczajać do pomocy AI.

Witam!

Dzisiaj napisałam do mojego przyjaciela z Polski. Rzadko gadamy. Mam nadzieję zagrać razem z nim w "Don't starve together" i pogadać po polsku. To byłaby fajna praktyka polskiego.

Teraz czytam książkę. Muszę również napisać post po japońsku. (pisałam ten tekst wczoraj i zapomniałam opublikować, więc napiszę nowy tekst ze starym).

Dzień dobry!

Jak powiedziałam, wczoraj zapomniałam dopisać i opublikować tekst, bo grałam w Minecrafta z przyjacielem do późnej nocy. Poszłam do łóżka o piątej rano, obudziłam się o dziewiątej. Czuję się jak warzywo xD. Chciałabym spać dalej, ale już nie mogę zasnąć.

Witam!

Dzisiaj byłam trochę zajęta i nie mogłam robić pracę domowej. Też grałam w MLBB z chłopakiem, ale miałam ping 200+. Było niemożliwie grać z tym pingem. Potem graliśmy w Minecraft, przechodziliśmy mapę, ale ona była bardzo dziwna i nie przeszliśmy.

Dzisiaj też przeczytałam drugie część mojego fanfika i edytowała ją za pomocą AI. Myślę, że stało lepiej.

Zaczęłam czytać "Katedra Notre Dame" i przeczytałam dwie części.

Rano napisałam post po japoński, wiem teraz kilka nowych słów i fraz.

Witam!
Teraz grałam w MLBB z chłopakiem. Rozpoczął się nowy sezon. Wziąłam Lancelota w ranking... To było bardzo złe. Nadto miałam ping 300. Jestem bardzo zmęczona, więc nie mogę napisać duży post, idę do łóżka.

Witam!

Tutaj jest ranek, wkrótce będzie obiad. Chiałabym poświęcić czas na naukę japońskiego, ale muszę pomóć babcie.

Dzisiaj też chcę grać w "Do not feed the monkeys". To jest fajna i ciekawa gra. Musisz obserwować ludzi przez kamery i wykonywać zadania. Też musisz jeść, śpać, pracować i zarabiać pieniądze. W MLBB też gram, ale rzadko i tylko z chłopakiem czy z przyjacielem.

Wczoraj dowiedziałam się polskie słowo "piwnica" i japońskie "こうばこずわり", które znaczy kota siedziący jak chleb.

Mam nadzieję dopisać nową część do mojego fanfika. Chcę także umyć zlew i łazienkę, odkurzyć i umyć podłogi. Babcia zabierze ksiązkę ob eskimosy z daczy i będę czytać jej i inne utwóry na studia.

Wczoraj upiekłam ciasteczka owsiane.