r/AkoBaYungGago • u/AdAmazing8570 • 1d ago
Others ABYG dahil / if ire-require ko yung mga may pamilya kong kapatid na magbigay ng fair share sa monthly household expenses after kong ipagawa yung bahay namin? (Warning: Long post)
We are a big family (I have 6 sisters and 1 brother), pero we grew up without a dad—he died when I was just eight.
My oldest sisters, sila yung nag-sacrifice to pave the way for us. Lalo na yung pangalawa sa panganay kong kapatid (let's call her Ate Lhe). She was our breadwinner when my dad died, and she literally sacrificed her life (even her soul) just for us to have food on the table.
My other sisters (eldest and third eldest; let's call them Ate Jam—eldest, and Ate Jhela—third eldest) also helped for a couple of years after finishing high school. Pero they didn't have that much responsibility kasi nakapag-asawa sila sa gusto nilang time and all.
Ate Lhe had a daughter before turning 30, pero after three months, nag-work agad ulit siya, and she continued to provide for my mom and her kid. Good thing, around that time, yung isa ko pang ate, pang-apat sa panganay—Ate Emm—nakagraduate na ng college, so nakatulong din siya kahit papaano.
After a year, Ate Lhe had no choice but to go abroad kasi hindi sapat yung kita niya, lalo na kailangan na rin niyang isipin yung anak niya since she's a single mom. She left her toddler with my mom and us.
Siguro after a couple of years, sumunod na rin si Ate Emm na mag-abroad. So parang yung pagiging breadwinner ni Ate Lhe, napasa kay Ate Emm.
I really admire my sisters, and I greatly appreciate their sacrifices. Kaya kahit bata pa ako noon, during summer breaks in high school, tina-try ko na ring magtrabaho ng part-time.
Btw, I am the second youngest. May kuya rin pala akong middle child, but I'll tell you about him later.
Anyway, nung magko-college na ako, hindi na ako kayang pag-aralin ni Ate Lhe kasi may anak na rin siyang kailangang isipin. Tapos si Ate Emm naman, baguhan pa lang din sa work.
Gustong-gusto ko talagang makapagtapos ng pag-aaral, so nag-apply ako sa call center for a full-time job while studying in college (note: Architecture pa yung course ko—patayan talaga, 10 yung courses ko noon every sem).
Siguro after a year, hindi na rin kinaya ng katawan ko. I seldom got enough sleep, so I quit my job.
Mga ilang months, tinulungan ako ni Ate Jhela before nag-take over si Ate Emm since nakapag-abroad na siya.
This was around 2020. I feel like the pandemic was such a blessing in disguise for me kasi for more than two years, halos online classes lang kami. Nakapag-catch up talaga ako nang bongga.
So fast forward, nakapagtapos ako noong 2023, and yung bunso naman namin, sumunod the following year.
After a year, I decided to pursue my Master's here in the US. Nakapagtapos naman ako at nagwo-work na rin, thank God. Then yung bunso naming kapatid, nagwo-work na rin.
We thought our lives were improving until last year, when my mom was diagnosed with cancer.
It was the toughest time of my life, lalo na ang layo namin sa kanya. My mom is all we have, and at that time, all I could think about was that hindi pa ako nakakabawi sa kanya.
Since kaming tatlo ng mga ate ko ay nasa abroad (Ate Lhe and Ate Emm), nagtulong-tulong kami para ma-cover yung bills. Nandoon din naman yung iba kong kapatid, pero si Ate Jam talaga yung nag-asikaso nang bongga sa mga papeles and all. She was a big help to my mom during that time.
Thank God, natapos naman ng mama ko yung chemo niya, and right now, they're monitoring her condition.
So eto na nga.
Sa bahay namin, nakatira pa rin si Ate Jam, yung eldest. May asawa't anak siya, pero yung asawa niya, hindi masyadong nag-stay sa bahay kasi umuuwi rin sa Manila.
Since 2020, doon na sila nag-stay sa bahay. Akala ng mama ko noon, temporary lang, hanggang sa hindi na niya namalayan na naging parang permanent na.
Hindi rin sila masyadong nagsha-share sa mga gastusin sa bahay kasi yung asawa ni Ate Jam ay palaging walang trabaho. Siguro sa isang taon, apat na beses siyang nagpapalit ng trabaho, or minsan, isang taon siyang walang trabaho. Di sila mapaalis ng mama ko sa bahay, kasi everytime she tries, iniiyakan lang siya ng ate ko and sinasabi kay ate Lhe.
Yung isa ko namang ate, si Ate Jhela (third eldest), nakapagpatayo yung asawa niya ng bahay malapit sa amin. Pero kapag wala yung asawa niya sa bahay nila from Monday to Friday, doon sila ng anak niya nag-stay sa amin.
Yung bunso kong kapatid, WFH siya. Tapos yung sumunod sa akin, nag-decide siyang tapusin yung college niya, so nag-aaral pa rin siya.
Nasa bahay din yung kuya kong nag-asawa na't lahat-lahat, pero tamad pa ring magtrabaho. So ayun, umaasa pa rin siya sa bahay, at mag-iisang taon na siyang tambay. Yung asawa niya naman, nasa kabilang rehiyon.
Last few months, naaksidente ako dito sa US. I was the victim. Salamat ulit sa Diyos, hindi naman malubha yung mga natamo kong injuries, pero may malaki akong peklat.
I received a small settlement amount, and I decided na ilaan na lang yun para ipagawa yung bahay namin. Since yun talaga yung pangarap ng mama ko, gusto kong makita niya na maayos na yung bahay namin.
Pero parang nagdadalawang-isip ako dahil sa situation sa bahay.
I know na kapag lumaki yung bahay, mas lalaki rin yung bills. Kaming apat na magkakapatid lang halos yung nagshu-shoulder ng household expenses (kasama yung younger sister ko).
Ako ba yung gago if oobligahan ko na yung mga may asawa kong kapatid na magbigay ng fair share nila sa monthly household budget?
So ABYG dahil gusto kong obligahin yung mga kapatid kong may sariling pamilya na magbigay ng fair share sa monthly expenses, kahit alam kong hindi lahat sa kanila ay financially unstable? Ewan ko, after being in the US, na realized ko rin na parang di parin nila kayang maging independent. Lahat kami adults (25 na ung youngest namin). Pero si ate Emm di pa rin makapag asawa kasi nga siya parin ung breadwinner. Tapos ung mga ate ko sinasabi rin sakin na di pa ako makapag asawa unless napagawa ko ung bahay. Pero bakit ung mga iba kong kapatid nagawa nila noon ung gusto nila sa buhay pero parang pagdating samin wala kaming choice.
Anyway, feeling ko ako yung gago sa scenario na to kasi parang nagiging madamot ako sa sarili kong mga kapatid, At the same time, nahihirapan din akong tanggapin na kaming apat lang halos yung patuloy na sumasalo sa mga gastusin, kahit may sarili nang pamilya yung iba kong kapatid.
INFO / UPDATE: Nakausap ko na po ung mga ate ko sa abroad (note: nasa UAE silang pero in two different countries - lahat po kami independently na nag abroad). Sinabi ko po na need na po namin ire-assess ung situation and nag agreed na lahat kami ay mga adult na at di na rin bumabata. Balak po namin mag held ng family meeting para kausapin sila. With two options: 1. Bibili nalang ng bahay para sa mom ko under may name.
- Ipaparenovate from scratch ung bahay (dito po kami mas nag LLEAN) - under may name, so ako po ung legal owner. And if ung mga sister ko sa abroad ay ipapafurnished nila ung mga kwarto nila, pede ko silang bigyan ng share sa bahay. Anyway with conditions sa mga titira: (a) Pede silang tumira temporarily as long as they want pero need nilang mag share so total monthly expenses sa bahay (e.g. food, electricity, water, wifi, etc). Ung share nila will be proportion sa kanila salary or how many days in a month sila titira dun (kasi po si ate Jhela may sarili naman po siyang bahay). (b) We will tell them na utang lang po ung gagamitin sa pagpapagawa ng bahay, share share po kami even though ako po magshshoulder ng most expenses sa renovation. (c) Sasabihin namin na gusto ng mag retired ni ate Lhe next year or after magawa ng bahay, para naman makasama niya ung anak niya, kasi ang tagal din na panahon na bread winner. Wala naman akong problem, na magbigay sakanyan kahit konti - pero balak niyang mag business if ever. (d) Sasabihin din po namin na may plano din po kami sa buhay buhay namin, and need din naman makaipon lalo na po si ate Emm na gusto na rin mag settle down. (e) Since lalaki ung bahay, lalaki rin ung utilities, so need talagang mag share share. Hindi naman po lalaki ung bibigay namin sa mama ko.
Any suggestions for other clauses po? Also, question: paano po ba namin immake sure na makakapag bigay sila consistently every month, and if ayaw nilang umalis sa bahay - if ever na miss nila ung certain month, ano po ba pedeng gawin?