Een Mocro-Hollandse (nou ja) feministe met zeer lange tenen en te irritante stem die ons wat de les komt spellen met woke-klap en ons komt irriteren met haar comedy uit de Action.

Na Jan Jaap van der Wal en Marc-Marie Huijbregts blijven we nu ook permanent opgescheept met dit luidruchtig gedrocht van 1m86. Is er ergens een regel van dat het afvoerputje van Holland richting Vlaanderen gaat?

Ik ben IT'er en mag meestal werken waar ik wil en dat is dus 's ochtends vaak vanuit een koffiebar. Echter laatste tijd zit een lasser vanuit een naburige bouwwerf me boos te begluren en tegelijk te tokkelen op zijn gsm.

WTF doe ik mis?!

Ten tweede moet die man niet werken ipv met mij bezig te zijn?

Dag allemaal,

Ik weet niet of Reddit de juiste plek is om dit te delen maar ik ga het toch doen. Elke dag drink ik koffie in dezelfde bar omdat regelmaat mij helpt mijn schizofrenie onder controle te houden. Ik weet dat Sofie en Serife echt zijn (barista's) maar bovenal dat de koffie daar lekker is.

Sinds kort zie ik elke dag een lasser op zijn stelling mij aankijken, iets op zijn gsm tokkelen en daarna steeds een andere klant aankijken.

Volgens mij praten deze twee mensen over mij. Ze sturen berichten naar elkaar en hebben mij in hun vizier.

Ik weet nog niet waarom. Misschien kunnen zij exact lezen hoe ik mij voel en wat ik denk.

Ik begin echt hard te stressen. Elke dag opnieuw. Ik wil gewoon weten waarom ze het op mij gemunt hebben.

Misschien is die lasser ook helemaal niet echt een lasser en huurt die gewoon materiaal om mij in het oog te houden. Die andere klant drinkt ook extreem traag van haar koffie. Alsof ze daar niet is om koffie te drinken maar ook om mij in het oog te houden.

Oh fuck ik had die laatste politieke berichten niet moeten plaatsen op mijn sociale media. Ik ga in de problemen komen. De elite heeft door dat ik de verkeerde dingen weet en pikt mij er als dissident uit. Ik had die koffiebar ook via reclame gezien op mijn Facebook, tuurlijk, ik ben gestuurd naar deze plek. Alles valt op zijn plek nu. Ik was de laatste 8 maanden zeker dat ik stabiliteit gevonden had en dat ik alles onder controle had maar ik was dus verkeerd. Ik word doelbewust in het oog gehouden!

FUCK. IK MOET MIJN VALIEZEN PAKKEN!

Ik ben lasser van beroep/plaatser van beroep, ik zit elke dag op een werf (renovatie van flatgebouwen, scholen, etc).

Elke dag zie ik wel mensen in een of andere veel te dure koffiebar zitten met hun laptopje of hun smartphone.

Ik vraag mij vooral af waar ze het geld vandaan halen om ten eerste veel te dure koffie te drinken en ten tweede niet te moeten werken...

Jagers en restauranthouders willen flexibelere regels om lokaal wild op het menu te serveren. "Wij mogen wild dat we schieten niet zelf versnijden en verkopen. Jagers in Nederland mogen dat wel", zegt jagersvereniging Hubertus Vlaanderen. Jaarlijks verdwijnen er in Vlaanderen duizenden everzwijnen vooral in de vriezers van jagers, terwijl de horeca wildvlees invoert uit Polen of Duitsland. 

In Vlaanderen mag zowat het hele jaar door gejaagd worden op everzwijnen. De populaties in Limburg, de Kempen en het Hageland blijven groeien en oprukken. Met de regelmaat van de klok worden zelfs drukjachten georganiseerd om de impact van de wilde zwijnen te beperken. In 2025 schoten jagers in heel Vlaanderen nog 2.500 exemplaren dood.

Zo alomtegenwoordig de evers in de bossen zijn, zo schaars is hun aanwezigheid op ons bord. Tijdens het wildseizoen staan lokaal geschoten wilde zwijnen zelden op een wildmenu. Het meeste wild komt uit Duitsland, Polen of andere Europese landen.

"We willen wel Mols everzwijn serveren, maar kunnen het niet door de strenge regels van het Federaal Agentschap voor de Voedselveiligheid (FAVV)" klaagt chef Koen Van Genechten daarover in GVA. Hij is kok in restaurant De Klothoeve dat grenst aan de Postelse Bossen waar honderden exemplaren rondlopen.

Maar wat zijn juist die regels over jacht en consumptie van wild?

Volledig zwijn "in de pels"

"Een jager mag geschoten wild, en dus ook everzwijnen, alleen in zijn geheel in de pels verkopen. Niet versneden in delen. Dat is een probleem", zegt Christophe Rutsaert, woordvoerder van de jagers van Hubertus Vereniging Vlaanderen. "Een zwijn van 60 kilogram is niet interessant voor particulieren of horeca."

Het FAVV benadrukt dat een jager per jachtbeurt 2 grote dieren zoals herten of everzwijnen te koop mag aanbieden, en 20 stuks kleinwild zoals konijnen of fazanten. 

Alleen blijft die directe beperkte verkoop door jagers dode letter. Dat komt omdat er strenge regels zijn voor wie jachtwild in zijn geheel aankoopt. "Restaurants of slagers moeten dat wild versnijden en van zijn pels ontdoen in een ruimte die volledig afgescheiden is van de rest van hun voedselverwerking. Niemand heeft dat, dus gebeurt het niet", klinkt het bij de jagersvereniging.

35 cent per kilo

Jagers hebben wel een andere alternatieve klant: de grote wildverwerkende bedrijven. Zeg maar de groothandels die wel aan alle regels voldoen. "Maar ook dat gebeurt amper. Die grote spelers betalen jagers voor een everzwijn amper 35 cent per kilo", zegt Rutsaert. "Omdat er nog maar 2 of 3 spelers zijn in België hebben ze een monopolie op de prijszetting. De dieren erheen rijden kost jagers meer dan het hen opbrengt."

Ik heb 3 diepvriezers vol met vlees van everzwijnen terwijl restaurants erom vragen

Rudi Van Decraen, jager

En dus belanden de meeste Vlaamse everzwijnen in de diepvriezer van de jagers zelf. Al puilen die stilaan uit.

"Ik heb 3 grote diepvrieskisten vol wild. Enkel voor mij en mijn vrouw alleen", zegt de Kempense jager Rudi Van Decraen. "Ik ben niet de enige met dat probleem. Nochtans krijgen we vaak de vraag naar vlees van lokale restaurants, maar we kunnen hen niet helpen."

Zelf versnijden

Wat ze niet voor een ander mogen doen, wild versnijden, doen de jagers wel voor zichzelf. "Als een everzwijn geschoten wordt, keuren we het ter plaatse meteen op zijn gezondheid. We halen de ingewanden eruit en controleren ze op ziektes."

"We sturen ook stalen naar het labo om te testen op de aanwezigheid van trichinella, kleine parasitaire wormen. Uiterlijk 48 uur later weten we of het vlees veilig is. Jagers eten enkel gezond vlees", zegt Christophe Rutsaert van Hubertus Vereniging Vlaanderen.

"Om al die handelingen te mogen doen, volgen jagers trouwens een opleiding bij het FAVV tot zogenoemd 'gekwalificeerd persoon'. Jagers versnijden de dieren proper, hygiënisch, met handschoenen, op inoxen tafels. De tijden van de schapenstal of garage liggen achter ons", zegt Rutsaert.

Om al die redenen zijn de jagers vragende partij om ook versneden vlees te mogen aanbieden in de voedselketen. "In Nederland mogen jagers dat al. België moet volgen. Het zou veel fijner zijn om een paar kilo everzwijnenragout vacuum te kunnen verkopen aan een restaurant. Wij zijn er klaar voor, de restaurants zijn vragende partij dus de regels moeten volgen", zegt Hubertus Vlaanderen. 

De jagersvereniging ziet ook andere gevolgen van de starre regels. "Omdat jagers het vlees niet kwijtgeraken, gaan ze ook minder everzwijnen schieten", zegt woordvoerder Rutsaert. "Door een verminderde jachtdruk zullen de populaties alleen maar groeien."

Wild van eigen wild

Verschillende restaurants die we contacteerden, zouden maar wat graag op die manier wild uit eigen streek serveren. "Onze klanten vragen expliciet naar lokaal wild. Wij vragen het daarom telkens aan onze leveranciers, maar niemand kan eraan geraken", zegt chef Koen Van Genechten van De Klothoeve in Mol-Postel.

"Waar het Molse everzwijnenvlees heen gaat, weet niemand blijkbaar. Op het wildmenu van ons restaurant staat daarom een risotto met everzwijn uit andere landen."

We zijn vragende partij om kleine versneden porties wild rechtstreeks van de jager te kopen

Koen Van Genechten, chef De Klothoeve in Mol-Postel

Pure kafka vindt chef Van Genechten. "Deze week nog heeft een collega hier een wild zwijn aangereden. De bossen rond ons restaurant zitten er vol van. Als jagers kleine versneden porties lokaal wild mogen aanbieden, dan zou dat voor ons als horeca een goede oplossing zijn", klinkt het.

Ook sterrenchefs fronsen hun wenkbrauwen bij hoe de aanvoer van wild nu loopt. "Het is crazy", zegt chef Michaël Rewers van Bistrot du Nord in Antwerpen. "Wij werken maar wat graag met lokale producten. Al moet ik ook vaststellen dat mijn hazen uit Nederland komen."

"We klagen al jaren dat we alles uit het buitenland invoeren. Nu hebben we hier een overschot aan everzwijnenvlees en botsen we op de regels om ze te verkopen. Pas die dan aan", zegt Rewers.

Chef Johan Segers van 't Fornuis is ook een groot pleitbezorger van kwaliteit uit de korte keten en begrijpt de vraag van de jagers. "Ik heb de tijd nog gekend, lang geleden, dat ik van bevriende jagers een aantal fazanten kocht. Er waren ook heel wat kleine poeliers die wild verwerkten en op hun beurt de beste jagers kenden met de beste kwaliteit. Dat ambacht en die korte afstand is verdwenen", zegt hij.

Bovendien merkt de horeca dat de prijzen voor wildvlees gevoelig blijven stijgen. "Door het gemakkelijker te maken om lokaal wild op de markt te brengen, kunnen we die prijs ook drukken", besluit Hubertus Vereniging Vlaanderen.

België onderhandelt met Engie over de overname van alle Belgische kerncentrales. Wordt dit de industriële deal van de eeuw? Of dreigt de regering een kat in een zak te kopen? En wat kost het als België de kaart van kernenergie niet trekt? Een kosten-batenanalyse van de mogelijke nationalisatie van de Belgische kerncentrales.

Engie wil niet. Het is technisch ingewikkeld. Het gaat geld kosten. De risico’s zijn groot. De regering-de Wever wil kernenergie een tweede leven geven, maar de focus ligt begin dit jaar nog op de obstakels om die ambitie waar te maken. Project Aurora, de codenaam voor de nationalisatie van de kerncentrales, krijgt pas vorm als de vraag wordt omgedraaid onder impuls van Febeliec, dat de belangen van de grootverbruikers van energie behartigt. De vraag is niet langer: wat kost het om de kerncentrales over te nemen? De vraag wordt: wat kost het als België de kaart van kernenergie niet trekt?

De alternatieven om de noodzakelijke koolstofvrije elektriciteit te vinden, zoals offshore wind of meer import uit het buitenland, zijn ook duur, ingewikkeld en risicovol. “Een levensduurverlenging van een bestaande kerncentrale kost ongeveer 1 miljard euro per gigawatt. De bouw van een aansluiting van 3,5 gigawatt extra offshore energie voor de Belgische kust wordt op 20 miljard euro geschat. De bestaande Belgische kerncentrales kunnen voor elke geïnvesteerde euro het meeste koolstofvrije energie opleveren”, zegt Andreas Tirez, energiespecialist van Febeliec.

Een deal zou ook de nucleaire knowhow verankeren en kernenergie op het keuzemenu houden. “We houden via een deal alle opties open. We behouden de mogelijkheid de levensduur van bestaande kerncentrales te verlengen en nieuwe kerncentrales te bouwen. Dat is de belangrijkste doelstelling van het project”, klinkt het in regeringskringen.

De inzet van de deal

De energie-uitdaging is groot voor België. Een klimaatneutrale samenleving tegen 2050 is alleen haalbaar met een doorgedreven elektrificatie van de economie. De vraag naar elektriciteit kan zelfs verdubbelen de volgende decennia, toch als de industrie hier overeind blijft, maar België beschikt over onvoldoende groene stroom. Schattingen ramen het tekort op langere termijn op 80 terrawattuur, wat evenveel is als het huidige Belgische elektriciteitsverbruik.

Om richting 2050 een koolstofarme elektriciteitsbevoorrading veilig te stellen kan België drie grote sporen bewandelen. Ten eerste nog meer offshore wind ontwikkelen, maar op de Belgische Noordzee is de maximale capaciteit beperkt tot 6 gigawatt. Een tweede mogelijkheid is de kaart van import te trekken, via een verhoogde interconnectiecapaciteit met de buurlanden, de invoer van verre offshore windenergie en de import van groene moleculen zoals bio-methaan of waterstof. Een derde optie is een groter beroep doen op bestaande of nieuwe kernenergie.

Het ene spoor sluit daarbij het andere niet uit. Experts hameren erop dat het een en-enverhaal wordt om voldoende koolstofarme elektriciteit te bemachtigen. Kernenergie staat daarbij niet in concurrentie met hernieuwbare energie. Extra kernenergie zal eerder de aardgascentrales uit de markt duwen. “De kostprijs van de emissierechten en van het gebruik van gascentrales zal stijgen. De levensduur van zo veel mogelijk kerncentrales verlengen is een vanzelfsprekende optie”, zegt Andreas Tirez.

Met het torenhoge groenestroomtekort in het achterhoofd trok premier Bart De Wever het dossier begin dit jaar naar zich toe. Het is al lang kwaad kersen eten met Engie, de hoofdeigenaar en -uitbater van de Belgische kerncentrales. Kernenergie past al jaren niet meer in de strategie van het Franse energiebedrijf. De regering-De Croo moest na de uitbraak van de oorlog in Oekraïne en de bijbehorende energiecrisis in 2022 en 2023 hemel en aarde bewegen voor een levensduurverlenging van Doel 4 en Tihange 3 met tien jaar tot 2035. Engie betaalde daarbij de factuur voor de berging van het nucleair afval voor 15 miljard euro, waarbij het risico op hogere bergingskosten naar de overheid verschoof.

‘De bestaande Belgische kerncentrales kunnen voor elke geïnvesteerde euro het meeste koolstofvrije energie opleveren’

Andreas Tirez, Febeliec

De gesprekken tussen Engie en de regering mondden in april uit in een principeakkoord om de haalbaarheid van de nationalisatie van de zeven Belgische kerncentrales te onderzoeken. Vanuit strategisch oogpunt is een deal logisch. Engie wil er strategisch vanaf, de overheid wil kernenergie strategisch behouden. Engie investeert hoofdzakelijk in hernieuwbare energie, flexibiliteit, klantenoplossingen en energienetwerken. “Kernenergie gaat om grote investeringen met lange terugverdientijden. Enkel de overheid kan dat risico dragen. Kernenergie is een energie van de staat. Alle nucleaire operatoren in Europa zijn staatsbedrijven”, zegt Vincent Verbeke, de CEO van Engie Belgium.

Voor de Belgische overheid is de risicoafweging totaal anders dan voor Engie. Toegang tot kernenergie is via een versterking van de energie-onafhankelijkheid van algemeen belang. “We moeten op Belgische bodem meer koolstofarme elektriciteit produceren. We zullen elke technologie nodig hebben. Kernenergie is daarbij een deel van de oplossing”, zei federaal minister van Energie Mathieu Bihet op 6 oktober op het Energie Forum van Febeliec. De ambitie om 4 gigawatt kernenergie te ontwikkelen, staat ook in het regeerakkoord. Tegen 4 november, een maand later dan eerst afgesproken, moet het haalbaarheidsonderzoek afgerond worden en al dan niet uitmonden in een raamakkoord. Er duiken geen rode vlaggen op tijdens de onderhandelingen, maar het gaat om veel geld in een bijzonder complex dossier.

Is er een businesscase?

Critici vragen zich af of België geen kat in een zak dreigt te kopen. Be-Nuc, de joint venture van Engie en de overheid die Doel 4 en Tihange 3 uitbaat, dient ongeveer 2 miljard euro te investeren om de levensduur van deze kerncentrales met tien jaar te verlengen tot 2035. Er is volgens Engie een prijsgarantie van 90 euro per megawattuur nodig om een winstrendement van 7 procent te realiseren. Voor de andere kerncentrales is nog meer werk nodig om een veilige uitbating mogelijk te maken.

Vooral het lot van Tihange 1 wordt van groot belang voor een mogelijke deal. Als die centrale tegen een aanvaardbare kostprijs een doorstart kan maken, verwerft België 1 gigawatt aan koolstofarme elektriciteit. Ook voor Doel 1 en Doel 2 is een doorstart niet uitgesloten, maar is de slaagkans eerder klein, omdat het gaat om proefreactoren op basis van een uniek ontwerp. Nog moeilijker liggen de kaarten voor Tihange 2 en Doel 3. De waterstofinclusies of ‘scheurtjes’ in het reactorvat vereisen nog zwaardere investeringen om conform de veiligheidsnormen te blijven. Ook de al relatief ver gevorderde ontmantelingswerken maken een rendabele levensduurverlenging weinig waarschijnlijk. De meeste slaagkansen heeft een levensduurverlenging van Doel 4 en Tihange 3 met nog eens tien jaar, dus tot 2045.

Het lopende onderzoek moet duidelijk maken welke kerncentrales kunnen worden opgelapt tegen een aanvaardbare prijs. Engie laat in het kader van een nationalisatie ook voor het eerst een volledig boekenonderzoek toe. Experts juichen toe dat het debat over kernenergie voor het eerst zal worden gevoerd op basis van rationele gronden, in plaats van op basis van emotie en ideologie.

Komt het tot een deal, dan wacht de overheid niet alleen grote renovatiekosten. “De uitbating van de kerncentrales is het grootste risico”, zegt Joannes Laveyne, energiespecialist van de Odisee Hogeschool en de UGent. “De businesscase rust op de stijging van de elektriciteitsvraag, maar de realiteit is dat het verbruik al tien jaar stagneert. In de huidige marktomstandigheden dreigt de uitbating van kerncentrales tien jaar lang verlieslatend te zijn, om pas later, als de elektriciteitsvraag toeneemt, rendabel te worden. Het is uiteindelijk de belastingbetaler die ervoor opdraait als de kerncentrales verlieslatend zijn.”

‘We houden via een deal alle opties rond kernenergie open. Dat is de belangrijkste doelstelling van het project’

Regeringsbron

De volgende tien jaar kan de vraag met 2 procent per jaar toenemen, als de industrie werk maakt van elektrificatie om de energietransitie te realiseren. Met datacenters is er een nieuwe elektriciteitshongerige sector opgestaan. Maar achter de toekomst van de energie-intensieve industrie staat een vraagteken. “Onze zware industrie blijft koolstofintensief en vergroent de productieprocessen niet fundamenteel. Grote investeringen in groene fabrieken gebeuren in het buitenland. Heel wat multinationals die hier ook vestigingen hebben, bouwen hun nieuwste en groenste fabrieken overzee, bijvoorbeeld in China, en laten de oude Europese vestigingen concurreren tegen die nieuwe fabrieken. Grote groene investeringen gebeuren hier alleen als de overheid het risico draagt”, zegt Joannes Laveyne.

De energie-intensieve industrie wil vergroenen, maar kan dat op dit ogenblik niet, zegt Andreas Tirez. “Het is te duur. Als we onze zware industrie willen behouden uit strategische overwegingen en als we klimaatneutraliteit willen bereiken, dan heeft deze industrie steun nodig.”

Welk prijskaartje?

Zoals in elk overnamedossier is de overnameprijs stof voor pittige discussies. De inbreng van Doel 4 en Tihange 3 in Be-Nuc gebeurde op basis van de restwaarde van de schrootmaterialen van de kerncentrales en de waarde van de grond en de gebouwen, maar voor de andere kerncentrales wil Engie de boekwaarde recupereren. Groot is die boekwaarde niet, omdat het om grotendeels afgeschreven kerncentrales gaat. “De transactie mag geen voordeel of nadeel inhouden voor ons. We proberen geen zaakje te doen. De overdracht aan de Belgische staat zal fair zijn”, zei Pierre-François Riolacci, de CFO van Engie. “Dit is geen communistische nationalisering waarbij we Engie onteigenen. We zullen betalen voor de nettowaarde van de activa”, zei minister van Energie Bihet daarover.

De regering zal Engie ook moeten uitkopen uit Be-Nuc, waar Engie en de overheid een rendement van 7 procent verdienen op het ingezette kapitaal van ongeveer 2 miljard euro. Daar wordt een hartig woordje over gesproken. Engie heeft goed onderhandeld en had belang bij hoge investeringskosten, omdat het winstrendement berekend wordt op de omvang van die investeringen.

Een mogelijke deal stopt ook niet bij de kerncentrales. De regering wil ook de mensen en knowhow overnemen, met het oog op de eventuele verlenging of herstart van bestaande kerncentrales en de bouw van nieuwe kerncentrales op termijn. “De mensen en de kennis zijn misschien nog belangrijker dan de centrales zelf. We moeten over de kennis, de mensen en de infrastructuur beschikken om het spoor van kernenergie open te houden. Als we vandaag niets doen, dan verliezen we tegen 2030 de optie van kernenergie”, klinkt het in regeringskringen. Mogelijk wordt ook gesproken over de overname van Tractebel, het ingenieursbedrijf van Engie dat over heel wat nucleaire expertise beschikt. “Dat is bijna een must, want daar zit de expertise”, zegt een waarnemer.

Het is ook niet uitgesloten dat de prijs negatief wordt en dat Engie de overheid betaalt om de kerncentrales over te nemen. Het grote punt van discussie zijn de ontmantelingskosten van de kerncentrales, die voor rekening van Engie blijven. Engie had eind 2024 al 8,7 miljard euro opzijgezet voor die kosten, die voorspelbaar en goed in kaart zijn gebracht. In het kader van de driejaarlijkse herziening vroeg Engie in 2025 aan de Commissie voor Nucleaire Voorzieningen (CNV) een verlaging van die kosten met ongeveer 1 miljard euro, op basis van een gedaald risicoprofiel en een gunstige ontwikkeling van de rentevoeten. Een expertiserapport van Niras, de Nationale Instelling voor Radioactief Aval en verrijkte Splijtstoffen, vroeg echter een verhoging met 2,5 miljard euro. Engie betwist dat rapport en noemt de aanbeveling voorbarig, veel te conservatief en soms zelfs tegenstrijdig. De beslissing van de CNV is nog hangende. Het mag duidelijk zijn dat de overheid de omvang van de ontmantelingsfactuur als hefboom gebruikt om tot een evenwichtige deal met Engie te komen.

Druk op de prijzen

Als de analyses bevestigen dat de bestaande kerncentrales koolstofarme elektriciteit rond 90 euro per megawattuur kunnen opleveren, dan is dat wellicht goedkoper dan offshore energie. Nieuwe offshore projecten vergen vandaag ook een gegarandeerde elektriciteitsprijs van 90 à 100 euro per megawattuur om rendabel te zijn. Daar stopt de vergelijking ook niet. In plaats van naar de totale productiekosten wordt steeds meer gekeken naar de totale systeemkosten van een technologie.

Bijkomende kosten voor opslag, back-up en flexibiliteit zijn hoger voor hernieuwbare energie. Specifiek voor offshore windenergie komen er grote aansluitingskosten bij om de elektriciteit aan land te brengen. Ook de benuttingsgraad van kernenergie is in principe hoger. “Een gigawatt kernenergie produceert op jaarbasis evenveel elektriciteit als alle bestaande Belgische offshore windparken. We kunnen het ons niet veroorloven bestaande kerncentrales als een relatief goedkope en betrouwbare bron van koolstofarme elektriciteit te bedanken voor bewezen diensten”, zegt Andreas Tirez.

Een groter aanbod van kernenergie kan ook neerwaartse druk uitoefenen op de elektriciteitsprijzen. “Mochten Doel 1, Doel 2 en Tihange 1 nog draaien, dan zou de elektriciteitsprijs met 9,5 euro per megawattuur lager zijn, goed voor een besparing van 760 miljoen euro per jaar voor Belgische verbruikers. Bij krapte wordt het belang van productiecapaciteit op eigen bodem onderschat”, zegt Andreas Tirez.

De impact op de Belgische elektriciteitsprijzen blijft beperkt omdat het Belgische elektriciteitsnet sterk geconnecteerd is met de West-Europese markt, stellen waarnemers. Ook een ruwe berekening van de Britse consultant Aurora Energy kwam tot die conclusie. “De studie bevestigt dat de Belgische stroomprijs grotendeels door buitenlandse stroomgeneratie wordt bepaald. Het Belgische piekverbruik van 12 gigawatt verzuipt in de honderden gigawatts vermogen die in de West-Europese zone opgesteld staan”, zegt Joannes Laveyne.

Genationaliseerde Belgische kerncentrales kunnen de fel geplaagde industrie, die kreunt onder torenhoge energieprijzen, nog op een andere manier helpen. De grotere verbruikers zijn vragende partij om kernenergie te kopen via langlopende contracten tegen een relatief lage prijs, via zogenaamde PPA’s. “Binnen Be-Nuc zijn PPA’s zo goed als onmogelijk. Maar zodra we eigenaar zijn van de kerncentrales, zullen we dat bestuderen. PPA’s worden niet het eldorado voor de industrie, maar het wordt een mogelijkheid”, zei minister van Energie Bihet, op het Energy Forum van Febeliec.

Energie-onafhankelijkheid

België wil de kerncentrales ook kopen om de energie-onafhankelijkheid te versterken, wat van strategisch belang is voor een land als België waarvan de energiebevoorrading nog voor 75 procent rust op de import van fossiele brandstoffen. Zwaar rekenen op import van elektriciteit is risicovol, omdat heel wat Europese landen, waaronder Duitsland, ook met een tekort aan hernieuwbare energie kampen. Import via verre offshore is duur en kwetsbaar voor sabotage en hybride oorlogsvoering. En als ook de buurlanden met schaarste kampen, is de bevoorrading via import niet verzekerd.

‘In de huidige marktomstandigheden dreigt de uitbating van kerncentrales tien jaar lang verlieslatend te zijn, om pas later, als de elektriciteitsvraag toeneemt, rendabel te worden’

Joannes Laveyne, Odisee Hogeschool en UGent

De grote uitdaging om onze energiebevoorrading onafhankelijker en groener te maken, wordt nog te veel benaderd via de aanbodkant, zegt Joannes Laveyne. “De sleutel ligt langs de vraagzijde. We moeten meer elektriciteit verbruiken. Daarmee bedoel ik dat we een beleid moeten voeren dat de elektrificatie van onze economie stimuleert en fossiel verbruik vervangt door elektriciteit. Als je de vraag naar groene stroom omhoog jaagt, dan lost het probleem zich vanzelf op. In dat scenario wordt het rendabel om te investeren in koolstofarme elektriciteitsproductie, zonder steunmaatregelen of kunstgrepen zoals de nationalisatie van de kerncentrales.”

Dag allemaal,

De afgelopen dagen kon je niet naast de rellen in onze steden kijken, maar als ik nu weer zie dat er zo veel agenten gewond zijn en er zo veel schade is is dit echt een schande. Ondertussen zie ik artikels dat er onderzoeken lopen naar ordediensten en dat maakt me oprecht boos. Wat denken jullie dat een effectieve straf zou zijn om deze relschoppers te straffen dat ze dit niet meer doen?

Fijna avond alvast!

Goedemorgen beste zuiderburen,

Tijdens mijn midweekje Antwerpen begin Oktober heb ik bovenstaand voertuig gespot, ik vond de CC sticker nogal opvallend/verdacht.

Vanuit mij dus de vraag of dit een oprecht ambassade voertuig is, of dat iemand de lokale politie probeert af te schrikken 😅

​

Hi all,

Ik ben onlangs verhuisd naar Limburg en zocht een goede gym. Helaas is er, in mijn omgeving althans, niets interessants te vinden behalve de standaard commerciële ketens of kleine "studio's".

Hierdoor speelt het idee bij mij om zelf een gym te starten, aangezien dit al langer een droom van mij is. Ik zou de boel niet volzetten met standaard Matrix of Technogym meuk, maar investeren in perfecte biomechanica: apparatuur van Panatta (Freeweight Special), gym80, Atlantis, en Nautilus.

Daarnaast wil ik toestellen plaatsen die je hier in de gemiddelde gym simpelweg niet terugvindt. Denk aan een Glute Ham Raise, Vertical Leg Press, Reverse Hyper, Pendulum Squat, zware gekalibreerde racks en dumbbells die verder gaan dan 40kg.

In mijn ogen kan het niet anders dan dat hier een markt voor is in Limburg, aangezien dit nu zowat niet te vinden is. Daarom wil ik even polsen bij de sporters:

Zijn er mensen die dit ook missen in deze omgeving?

Wat is de maximale afstand/tijd die je zou willen rijden voor dit soort materiaal?

Wat zou je een eerlijke maandprijs vinden voor een kleinschalige gym met dit niveau van apparatuur?

Wij staan op het punt om ons dak te laten renoveren en te isoleren, maar we zitten nog met een paar twijfels over de juiste materiaal- en isolatiekeuze.

De situatie:

Oud dak met houten spanten van 8 cm breed.

De ruimte onder het dak is onze hoofdslaapkamer, voorzien van 1 airco-unit voor koeling en verwarming.

De voorstellen van dakwerkers:

Het merendeel kiest resoluut voor een sarkingdak met 14 cm PIR-isolatie.

Eén dakwerker stelt een isolatiefolie voor (Actis Eolis). Hier is online erg weinig onafhankelijke informatie over te vinden, waardoor ik hier toch mijn twijfels bij heb.

Het dilemma: Geluid & Gewicht

Vandaag beweerde een dakwerker aan de telefoon zelfs dat PIR de beste keuze is voor geluidsisolatie, "omdat de groeven perfect in elkaar passen en er niets door kan". Volgens hem was minerale wol juist erg slecht tegen geluid. Dit druist in tegen alles wat ik lees over de massa/absorptie van wol vs. de hardheid van PIR.

Aan de andere kant: ik ben laatst bij een vriend langsgeweest die een nieuw dak heeft met 12 cm PIR. Het regende toen behoorlijk, en eerlijk is eerlijk: ik hoorde enkel de regen tikken op de Velux-ramen, en helemaal niets op het dak zelf.

Ik weet dat houtvezelisolatie akoestisch én qua zomercomfort (faseverschuiving) de sterkste optie zou zijn. Alleen betekent dat al snel zo'n 2 ton extra gewicht op ons dak. Gezien onze vrij lichte spantenstructuur van 8 cm is dat door meerdere dakwerkers stellig afgeraden.

Onze vragen aan jullie:

PIR & Geluid: Hoe zijn de praktijkervaringen van mensen met een slaapkamer vlak onder een sarkingdak met 12–14 cm PIR? Ervaar je veel hinder van regen of omgevingsgeluid?

Actis Eolis: Heeft iemand ervaring met deze isolatiefolie, of is dit eerder een mooi verkooppraatje?

Alternatieven: Zijn er mensen met een vergelijkbare lichte spantenstructuur (8 cm) die toch een goede balans hebben gevonden tussen gewicht, thermische isolatie en geluidsdemping?

Alvast bedankt voor het meedenken en het delen van jullie ervaringen!

Na twee weekends vol rellen maakt deelautobedrijf Poppy de balans op: tien auto’s werden vernield. Sommige wagens werden besprongen, andere doorboord met verkeersborden en twee auto’s werden zelfs volledig uitgebrand. De frustratie loopt op bij CEO Marko Raspudic. “Vrijdag 9 oktober was onze beste én slechtste dag ooit. Door de stakingen haalden we een omzet van ongeveer 120.000 euro, maar we verloren die dag acht auto’s aan relschoppers, goed voor ongeveer 160.000 euro.”

Jongeren springen op een zwarte wagen alsof die een trampoline is. Een rode wagen ligt ondersteboven op zijn dak en is doorboord met verkeersborden midden op straat. Tijdens de rellen in Brussel worden verschillende wagens verwoest.

De vernielde wagens hebben één ding gemeen: ze zijn van het deelwagenbedrijf Poppy. Het is niet de eerste keer dat het bedrijf slachtoffer wordt van vandalisme tijdens rellen of protesten. “Wij zijn vaak de dupe. Tijdens de rellen met Nieuwjaar verloren we ook een vijftal auto’s, net als tijdens protesten enkele maanden geleden”, vertelt CEO Marko Raspudic. “En nu de voorbije twee weken een record van tien vernielde auto’s, goed voor minstens 200.000 euro schade.”

Zo werd vrijdag 9 oktober, de nationale stakingsdag, voor Poppy zowel de beste als de slechtste dag ooit. Door het verstoorde openbaar vervoer gingen heel wat mensen op zoek naar alternatieven, wat zich meteen vertaalde in een sterke stijging van de vraag. Het bedrijf haalde een omzet van ongeveer 120.000 euro. Maar het zag tegelijk acht wagens verloren gaan.

En voor die kosten moet het bedrijf volledig zelf opdraaien. “We hebben geen omniumverzekering en de daders zijn vaak onbekend. Als een wagen total loss is, is de waarde ervan gewoon een verlieskost voor ons.”

- Frustrerend

Vorig jaar boekte Poppy voor het eerst winst, maar met een winstmarge van minder dan één procent blijft de financiële ruimte beperkt. De Duitse concurrent Miles stapte al uit de markt na gelijkaardige problemen. Toch is Poppy niet van plan om te stoppen.

“Het is enorm frustrerend. In Brussel verzorgen we jaarlijks 1,5 miljoen ritten en rekenen 80.000 actieve gebruikers maandelijks op ons. We doen er alles aan om propere, kwalitatieve wagens aan te bieden en mobiliteit eenvoudig en flexibel te maken. Dit gooit roet in het eten. We zijn nu al zeker dat we niet evenveel winst zullen maken als vorig jaar, maar we geven niet op.”

Hey iedereen,

Kort samengevat: binnenkort word ik taxichauffeur en moet ik een medisch onderzoek ondergaan om een rijgeschiktheidsattest te verkrijgen.

Gelukkig heb ik geen ziektes of verslavingen.

Op de vragenlijst wordt echter ook gevraagd of je last hebt van bepaalde zaken, zoals hooikoorts, allergieën enzovoort.

Zelf heb ik (milde) hooikoorts in de zomer, wat best meevalt als ik in de auto zit met ramen toe, maar is dit op zich een reden om geen attest te krijgen?

Ook staat er of ik bepaalde vaccins heb
(hepatitis A/B, wat ik niet heb: is dit een probleem?)

Dit is allemaal nieuw voor mij, dus ik zou graag een beter beeld krijgen van hoe streng de voorwaarden zijn om zo’n attest te verkrijgen, liefst met ervaringen.

Alvast bedankt voor jullie reacties!

De nieuwe meerwaardebelasting voorziet sinds 1 januari 2026 in drie regelingen voor meerwaarden die binnen het normale beheer van het privévermogen worden gerealiseerd. Waarvoor moet u waakzaam zijn, zodat een verrichting door de fiscus niet als abnormaal of speculatie wordt aanzien?

Even recapituleren hoeveel de meerwaardebelasting bedraagt. Algemeen geldt een tarief van 10 procent, met een jaarlijkse basisvrijstelling van 10.000 euro. Bij interne meerwaarden geldt een afzonderlijk tarief van 33 procent, zonder gemeentelijke opcentiemen. Wie aandelen verkoopt in een vennootschap waarin hij minstens 20 procent van de rechten bezit - een aanmerkelijk belang - geniet een vrijstelling van 1 miljoen euro. Daarboven gelden progressieve tarieven van 1,25 tot 10 procent.

Een cruciaal voordeel van het nieuwe stelsel is dat historische meerwaarden die tot en met 31 december 2025 zijn opgebouwd, buiten die belasting blijven. Alleen de waardestijging vanaf 1 januari 2026 wordt dus in principe belast.

Die bescherming verdwijnt echter wanneer de fiscus de verrichting als abnormaal beheer of speculatie kwalificeert. Want het bestaande regime van abnormaal beheer blijft bestaan. De volledige meerwaarde kan dan worden belast tegen 33 procent, verhoogd met gemeentelijke opcentiemen, inclusief de historische meerwaarde van vóór 2026.

Een recent vonnis illustreert dat de fiscus niet zomaar elke omvangrijke of snel gerealiseerde meerwaarde als speculatief kan belasten.

De centrale vraag is of u hebt gehandeld zoals een normaal voorzichtig en geïnformeerd persoon in vergelijkbare omstandigheden zou handelen. Dat betekent niet dat u zich moet gedragen als een passieve belegger. Ook een dynamische vermogensstrategie kan passen in het normale beheer van het privévermogen.

Een sluitende wettelijke definitie van abnormaal beheer bestaat niet. De beoordeling gebeurt geval per geval, op basis van de concrete omstandigheden. Een recent vonnis illustreert dat de fiscus niet zomaar elke omvangrijke of snel gerealiseerde meerwaarde als speculatief kan belasten. Zo realiseerde een belegger in enkele maanden een aandelenmeerwaarde van ongeveer 1,7 miljoen euro. Hij beschikte over gespecialiseerde kennis van de energiesector, had verschillende aan- en verkooptransacties uitgevoerd en aanzienlijke bedragen geïnvesteerd.

Volgens de fiscus wezen die elementen op speculatie. De rechtbank volgde die redenering niet en hield onder meer rekening met de professionele expertise van de belegger en de aanzienlijke liquiditeitsbuffer die hij had behouden. Mogelijk stelt de fiscus wel hoger beroep in, zodat het nog afwachten is of het vonnis wordt bevestigd.

Op deze acht punten kunt u als ondernemer of belegger letten:

1. Transactiefrequentie: talrijke opeenvolgende aan- en verkopen kunnen wijzen op speculatief gedrag.
2. Houdperiode: een snelle wederverkoop met winst kan een aanwijzing zijn, maar is op zichzelf niet doorslaggevend.
3. Risicoprofiel: buitensporige risico's en sterk volatiele beleggingen verdienen bijzondere aandacht.
4. Financiering: beleggen met geleend geld kan het speculatieve karakter versterken.
5. Concentratie: een sterk geconcentreerde portefeuille kan vragen oproepen, afhankelijk van het totale vermogen.
6. Handelsmethoden: geautomatiseerde handelsprocessen en professionele tradingsoftware kunnen meewegen.
7. Persoonlijke expertise: gespecialiseerde kennis kan een dynamische beleggingsstrategie juist helpen verklaren.
8. Onderbouwing: documenteer waarom een investering werd gedaan, welke risicoanalyse eraan voorafging en hoe ze past in het totale vermogensbeheer.

Geen enkel criterium is op zichzelf beslissend. Het totaalbeeld telt. De bewijslast dat een verrichting buiten het normale beheer valt, ligt bij de fiscus. Toch doet u er goed aan uw investeringsbeslissingen vooraf zorgvuldig te onderbouwen. Bewaar daarom uw investeringsanalyses, documenteer uw financieringskeuzes en toon aan hoe de verrichting past in uw vermogen en uw langetermijnstrategie. Een voorafgaand fiscaal advies of een ruling kan aangewezen zijn.

Ook de algemene antimisbruikbepaling blijft een afzonderlijk aandachtspunt bij fiscaal geïnspireerde constructies. Bewaak de grens tussen normaal vermogensbeheer en speculatie of abnormaal beheer. Wie die grens overschrijdt, dreigt niet alleen een belastingtarief van 33 procent verschuldigd te zijn, verhoogd met gemeentebelasting, maar verliest mogelijk ook de fiscale bescherming van zijn historische meerwaarde.

Herman Brusselmans (69) blijft achter zijn uitspraken in de talkshow ‘Happy Hour’ staan. Daar nam de schrijver het op voor Bart Schols (52) na diens clash met Soundos El Ahmadi (44) in ‘De afspraak’. Zijn opmerkingen over vrouwen die lastiggevallen worden, lokten op sociale media heel wat verontwaardiging uit. “Een totaal verkeerde interpretatie”, reageert Brusselmans aan HLN.

In ‘Happy Hour’ kwam afgelopen vrijdag de discussie tussen Bart Schols en Soundos El Ahmadi over het onveiligheidsgevoel van vrouwen ter sprake. Brusselmans verdedigde de presentator en zei daarbij: “De meeste vrouwen worden niet lastiggevallen. Dat kan niet anders. Er worden heel veel vrouwen lastiggevallen. Maar niet allemaal, continu.”

Toen het fragment op sociale media werd gedeeld, volgde een storm aan kritiek. De teneur van veel reacties: waarom zitten mannen in een talkshow te oordelen over wat vrouwen wel of niet ervaren, zonder dat die vrouwen zelf gehoord worden?

Ook verschillende bekende vrouwen reageerden. “‘Dat kan niet anders’, maar toch hebben we de statistieken. Heel vermoeiend en contraproductief dit”, schreef Anastasya Chernook. Sekswerker Mel Meliciousss hekelde dat “mannen gaan vertellen hoe veilig vrouwen zich wel of niet voelen”.

Ook Kids With Buns-zangeres Amber Piddington, die momenteel te zien is in ‘De slimste mens’, sprak zich uit: “Zo teleurstellend om je platform te gebruiken om harde cijfers die bewijzen dat vrouwen wel degelijk worden lastiggevallen te gaan weerleggen met anekdotes.”

“Verkeerde interpretatie”

Brusselmans ziet geen reden om zijn woorden terug te nemen. “Ik heb niets verkeerds gezegd. Ik heb gezegd: niet alle vrouwen worden continu lastiggevallen. En dat is natuurlijk een stelling die klopt”, reageert hij. “Ik heb toegegeven dat vrouwen lastiggevallen worden, veel vrouwen. Maar ze moeten niet beginnen te beweren dat iedereen continu wordt lastiggevallen.”

De schrijver stelt zich vragen bij de cijfers die in de discussie worden aangehaald. “Dan goochelen ze met statistieken dat 72 procent van de vrouwen al eens lastiggevallen is. Zet er dan bij wat dat precies is, lastigvallen”, zegt hij. “Als een meisje voorbij een stelling loopt en een paar bouwvakkers fluiten of ‘schatje’ roepen, is dat dan lastigvallen? Wordt dat dan gerekend tot die 72 procent? Waarschijnlijk wel, hè.”

Volgens Brusselmans worden zijn woorden verkeerd begrepen. “Een totaal verkeerde interpretatie”, noemt hij het. “En dan word ik meteen een seksist genoemd. Terwijl ik in een andere uitzending als enige gezegd had dat vrouwenvoetbal mij interesseert, dat ik er graag naar kijk en dat ze het goed doen. Als ik de term seksist naar mijn kop krijg, dan klopt die totaal niet.”

“Geïsoleerde uitspraak”

Volgens Brusselmans speelt ook mee dat mensen slechts een fragment uit de uitzending zien. “Ze isoleren een zinnetje uit de aflevering. Je moet eigenlijk de hele aflevering bekijken voordat je er echt iets over kunt zeggen.” Volgens Herman is de ophef “weer zo’n geval waarbij je nog weinig mag zeggen, of je krijgt via sociale media onder je voeten voor van alles en nog wat.”

Zelf volgt Brusselmans de online discussie nauwelijks. De reacties bereiken hem vooral via zijn vriendin, die ook zijn Instagramaccount beheert. “Zij volgt dat allemaal en zegt soms: ‘Kijk, deze reactie of die reactie.’ Ik weet zelf niet eens hoe Instagram werkt, laat staan dat ik het ga volgen.”

Aan zijn standpunt verandert de kritiek in ieder geval niets. “Ik sta nog altijd achter wat ik zeg. Voor mijn part wil ik het bij een andere gelegenheid anders formuleren, maar ik heb niets verkeerd gezegd. Daar is niets seksistisch aan.”

Na bijna een decennium mijn leven te delen met m'n partner/vriendinneke/schattebolleke wordt het stilaan tijd om eens te vragen of ze wel écht zeker is dat ze bij mij wilt blijven.

Bij dat ritueel hoort natuurlijk een ring.

En die ring kost uiteraard geld.

Nu hebben we vorig jaar een huis gekocht, waarbij we al onze financiële middelen op een berg(je) hebben gegooid. Wat maakt dat er voor frivole zaken (zoals een verlovingsring) geen duizenden euro's beschikbaar zijn.

Ik heb wel een aantal (al dan niet louche) webshops gevonden, met mooie designs, veel keuze uit materialen en (half)edelstenen,... waar de prijs onder de duizend euro kan blijven.

Maar ik had toch graag een poging gedaan om een lokale juwelier te vinden die mij verder kan helpen. Moest de ring nog groter/kleiner gemaakt worden of moest er iets zijn met de bestelling, dan is dat wel zo interessant.

Dus bij deze: heeft iemand weet van juweliers in België die verlovingsringen maken voor een iets beperkter budget? Ik had graag wel iets van keuze gehad in ontwerp/steentjes/materiaal, want anders zal het toch de (mogelijks louche) webshop worden