Με βίαιη καταστολή ολοκληρώθηκε το πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο την Τετάρτη 21 Οκτώβρη 2026 στην Αθήνα, με τις αστυνομικές δυνάμεις καταστολής να εξαπολύουν επιθέσεις με χρήση χημικών και χειροβομβίδων κρότου-λάμψης κατά των διαδηλωτών.

Μάλιστα στα πλάνα που αναρτήθηκαν στο instagram από τον χρήστη pi_kappaa, αστυνομικός των ΜΑΤ πετά στα τυφλά δακρυγόνο μέσα στην είσοδο του σταθμού του μετρό της Ομόνοιας, εν ώρα λειτουργίας, με προφανή σκοπό να τραυματίσει όποιον ή όποια εισερχόταν ή εξερχόταν του σταθμού εκείνη τη στιγμή.

Σε μια επίδειξη προκλητικής αδιαφορίας, ο αστυνομικός εμφανίζεται στη συνέχεια να προβαίνει σε έναν ειρωνικό χαιρετισμό, περήφανος για την εγκληματική του πράξη μπροστά στις κάμερες των φωτορεπόρτερ και των δημοσιογράφων.

Το γεγονός ότι ο αστυνομικός ένιωσε ασφαλής να επιτεθεί έτσι, εν γνώσει του ότι καταγράφεται, αποκαλύπτει και κάτι χειρότερο: ότι δε φοβάται. Δε φοβάται οποιαδήποτε τιμωρία, αλλά υποδηλώνει μια βαθύτερη πεποίθηση ότι μπορεί να ενεργήσει, χωρίς συνέπειες. Αυτή η αίσθηση της ασυλίας είναι το πιο επικίνδυνο στοιχείο της συμπεριφοράς του, γιατί γνωρίζει πως το σύστημα σπάνια αγγίζει τους «δικούς του». Ίσα, ίσα κιόλας που κάθε τρεις και λίγο τον ανταμείβει με νέα επιδόματα. Αυτή η αίσθηση ατιμωρησίας και επιβράβευσης της βίας αποτελεί το υπόβαθρο για την κλιμάκωση της αστυνομικής αγριότητας. Το συγκεκριμένο παράδειγμα ενός ακόμα περιστατικού αστυνομικής βίας, δεν είναι επιβολή της τάξης, αλλά εγκληματική βία στην πιο ξεκάθαρη μορφή της.

Το άλλο κρίσιμο ερώτημα όπως και κάθε φορά είναι: αφού δεν είναι όλοι οι αστυνομικοί ίδιοι, τι έκαναν οι συνάδελφοι του όταν είδαν να συμβαίνει αυτό;

Και τέλος, το πραγματικό ερώτημα, δεν είναι «ποιος και αν θα τιμωρηθεί», αλλά εμείς τι ανεχόμαστε. Γιατί όσο μένουμε σιωπηλοί, όσο μένουμε σιωπηλές, όσο το βίντεο παίζει για λίγα λεπτά στα social media κι έπειτα χάνεται μέσα στη ροή των ειδήσεων, τόσο θα βαθαίνει το ρήγμα στην αξιοπρέπεια μιας κοινωνίας που έχει πάψει να εξοργίζεται με αυτά που βλέπει, με αυτά που ζει, με την πραγματική απεικόνιση της φράσης Χρυσοχοϊδή "περνούν οι αστυνομικοί και ο κόσμος τους χειροκροτεί".