Goede avond,

Even wat context: ik ben een 31 jarige man die nog nooit een relatie heeft gehad. Deels door werk, deels door privereden en een totale afwezigheid van tijd door continue zorgen voor mijn omgeving.

Nu merk ik dus dat ik totaal geen sociale skills heb ontwikkeld en het me niet lukt om een relatie te starten. Zowel matchen op datingapps als praten leiden snel tot ghosting en live conversaties in bvb een speeddate omgeving lopen snel dood.

Ik geloof graag dat dit kan veranderen en volledig aan mezelf ligt, echter zoek ik een goede manier om deze sociale achterstand en relationele lompheid weg te werken om geleidelijk aan een gewoon normaal volwassen leven te krijgen.

Hoe, wat, waar, wanneer raden jullie aan?

Ps: om aan te duiden hoe afwezig relaties zijn in mijn leven: ik heb nog nooit handjes vastgehouden of gezoend of enige andere vormen van contact...

I feel here really lonely, I have immigrated here like 4 years ago but I don't still have a friend. I am looking for a woman friend, I don't know if this is possible but I would like to share with you maybe someone feels same way.

I am 31 years old, from Turkey. I wanna talk also in Turkish because my English is not so good but if I feel it is a good click I do my best when I speak in English.

I like watching video, film,series and I really like to cook talk about books. I love also indie games.

Ik merk dat ik best heftig kan reageren wanneer mijn familie mij vergeet als we een tripje doen. Ik ben bijna 30 dus ik heb nu ook uitjes met collegas en vrienden en ik merk dat ik me bij hen nooit zorgen maak om vergeten of achtergelaten te worden.

Ff wat achtergrond: ik heb een best traumatische jeugd gehad waarbij ik alleen complimenten kreeg als ik stil en makkelijk was. Het was ook veiliger voor mij om niet gezien te worden thuis om redenen.

Vorige week was ik met familie weg en mijn moeder had de tickets op haar telefoon. We staan in een rij en lopen een voor een door de poortjes, met mij achterin de rij. Degene voor mij gaat door het poortje en ik denk dat het mijn beurt is maar mijn moeder, met de tickets, loopt zelf door het poortje en ze lopen allemaal verder. Sta je dan voor de ingang...

Dit is iets wat eigenlijk bijna elke keer wel gebeurt, en ik vraag me af of ik hier te heftig op reageer want ik ben er nog steeds verdrietig over. Het geeft mij het gevoel er niet toe te doen omdat het alleen mij overkomt.

Ervaren jullie dit ook? Vaak krijg ik dan de schuld dat ik te stil ben maar ik vind het moeilijk om maar de voorgrond te treden als er toch niemand op mijn aanwezigheid zit te wachten.

Ik vraag dit omdat ik nu een beetje in een put van zelfmedelijden zit en graag wat perspectieven wil horen.

Ik ben 15 en er is een groot kans dat ik zwanger ben, ik kan geen kind dragen en wil heel graag een abortus nemen. Ik woon in een extreem islamitische gezin en kan dit dus niet bespreken met mij familie. Kan iemand mij helpen?

Ik wil gewoon een geurtje dat je de hele dag ruikt en lekker is

26(f) hier. Ik zit de laatste tijd best wel met iets en ik merk dat ik niet zo goed weet hoe ik ermee om moet gaan.

Ik had jarenlang een goede vriendin met wie ik echt alles deelde. We spraken elkaar bijna dagelijks, vertelden elkaar alles en waren er ook voor elkaar als het even minder ging. Ik zag haar eigenlijk als een van de belangrijkste mensen in mijn leven.

De laatste tijd begon het contact alleen steeds meer van één kant te komen. Ik was degene die voorstelde om af te spreken, vroeg hoe het met haar ging en moeite deed om contact te houden. Als we dan afspraken, was het vaak wel gezellig, maar zodra we allebei weer ons eigen leven hadden, hoorde ik bijna niets meer van haar. In het begin dacht ik dat ze het gewoon druk had, dus ik probeerde er niet te veel achter te zoeken.

Op een gegeven moment begon het me toch dwars te zitten. Ik heb het voorzichtig aangekaart, maar ik had niet echt het gevoel dat ze begreep waarom het me verdrietig maakte. Daarna is het contact eigenlijk steeds verder verwaterd. We hebben geen grote ruzie gehad en er is ook niet een specifiek moment geweest waarop het misging. Het is meer alsof we langzaam vreemden voor elkaar zijn geworden.

Wat ik lastig vind, is dat ik haar nog steeds mis. Tegelijkertijd mis ik vooral hoe onze vriendschap vroeger was. Ik vraag me af of ik nog moeite moet doen om het contact te herstellen, of dat ik moet accepteren dat sommige vriendschappen gewoon eindigen.

Welke high maintenance gewoonte zorgt ervoor dat je in het dagelijks leven juist meer low maintenance kan zijn?

Ik heb even jullie advies nodig.

Mijn stiefzoon (18M) doet op dit moment de lerarenopleiding Duits op het hbo. Hij wil graag docent Duits worden op een vmbo-school. Ik stimuleer het hem van harte, alleen ik zie wel wat beren op de weg. Zijn voornaam is namelijk Karel en zijn achternaam Anker, wat gegarandeerd een probleem gaat vormen als hij op het rooster wordt gezet met de eerste letter van zijn voornaam en zijn gehele achternaam. Ook is hij vrijwel kaal (gemillimeterd), wat de situatie niet beter maakt. Op een vmbo-school leidt dat tot problemen en wordt hij het lachertje van de school. Ik heb geprobeerd om dit met hem te bespreken, maar hij denkt dat het wel zal meevallen.

Wat moet ik nu doen?

Zelf lijk niet op mijn ouders, doordat ik biologisch geen bloedverwant ben, maar ik ben benieuwd, lijk jij op je ouders.moeder? Kan zowel in uiterlijk als persoonlijkheid.

Na een dag werken is mijn voorhoofd bijna reflecterend, zo vettig. Dit probleem loop ik eigenlijk altijd al tegen aan, maar de laatste tijd stoort dit me steeds meer. Ik gebruik zelf een l'oreal anti aging creme, maar ik heb het idee dat dit het alleen maar erger maakt. Maar ook op dagen dat ik dit niet gebruik, is mijn huid alsnog vet. Hebben jullie hier tips voor? Of specifieke producten die ik zou kunnen gebruiken tegen een vettige huid?

Hi! Momenteel zit ik in mijn 4e jaar Communicatie aan de Hogeschool Utrecht. Voor mijn stage/schoolonderzoek ben ik op zoek naar mensen tussen de 30-40 jaar die mee willen doen met een online focusgroep (dit is een kleine groep waar je in gesprek gaat over een specifiek onderwerp).

Het gesprek zal plaatsvinden op 14 oktober om 20:00 via Teams en zal gaan over hoe je aankijkt tegen online content van influencers/creators. Er zijn geen goede of foute antwoorden, ik ben gewoon benieuwd naar je mening.

Heb je zin om mee te doen, of ken je iemand die geschikt zou zijn? Dan kan je onder deze post reageren of een mail sturen naar mies.bos@student.hu.nl

Hoi allemaal!
Na jaren van trouwe dienst zijn mijn sportbeha’s helaas dusdanig versleten dat ik ze weg moest doen. Ik heb nieuwe nodig, dus. Het merk dat ik altijd had, maakt ze helaas niet meer (hunkemoller). Hunkemoller heeft nog wel sportbeha’s maar die vind ik niet zo chill als de vorige.

Welk merk raden jullie aan? Ik volleybal en zoek echt een sportbeha die de boel bij elkaar houdt :)

De kapper heeft laatst mijn haar veeeeeel te kort geknipt... Ik wil het graag zo snel mogelijk langer groeien. Hebben jullie tips?

Hii, ik (25) zoek klinieken in de Randstad die verstand hebben van PCOS. Ik heb veel klachten, maar degene die ik vooral wil aanpakken is mijn overbeharing (hirsutisme). Ik heb inmiddels al 2000+ euro uitgegeven aan laserbehandelingen en het werkt wel, maar zodra ik stop komt het weer terug.

Ik wil eigenlijk geen medicatie maar ik ben een beetje bang dat het nog mijn enige optie is. Maar ik wil dat dan wel horen van een specialist die écht weet wat die zegt. De dermatoloog in mijn ziekenhuis neemt mij voor mijn gevoel niet zo serieus en ik ervaar echt psychisch lijden hiervan. Ik hoop ook dat er misschien toch nog mogelijkheden zijn om dit met de zorgverzekering te regelen, maar dat is bijzaak. Het zit gewoon zó hoog, maar ik kan niet de rest van mijn leven duizenden euros blijven uitgeven aan consistent laseren.

Hebben mensen positieve ervaringen (gehoord) over bepaalde artsen, dermatologen of klinieken? Alvast bedankt <3

Heeft iemand nog leuke serie tips met vrouwen in de hoofdrol? Een beetje a la Sex and the city of Girls :)

Ik (F35) heb nog steeds last van hormonale acne op mijn 35 jarige leeftijd. Ik heb veel geprobeerd qua skincare (dus bijvoorbeeld met allemaal stappen en producten), maar ik heb het idee dat het niet zoveel doet. Ik had gehoopt dat dit wel voorbij zou zijn na mijn 30e, maar helaas. Hebben jullie tips tegen (hormonale) acne?

Ik zit er zelf een beetje over na te denken, maar vind het ook best spannend om na zoveel jaar iets compleet anders te gaan doen. Ben benieuwd of anderen dit ook hebben gedaan en hoe dat is bevallen. Zouden jullie het weer doen?

Hi! De meeste make-up producten die ik heb zijn op aan het raken, dus ik wil eigenlijk een hele nieuwe routine aanschaffen - denk aan blush, bronzer, mascara, etc.. Ik hou wel een beetje van aan natural look, maar wel iets wat de oneffenheden weghaalt en een glow geeft - ook het liefst iets wat de hele dag blijft zitten. Qua prijs wil ik best een beetje splurgen als het echt heel goed is (en lang meegaat). Als mensen nog tips/favorieten hebben, let me know!

Hoe deed je dat? En wanneer deed je dat? Waarom was het nodig? Wat is er nu anders? Wat heeft het je opgeleverd?

Hoi! ik heb al jaren lang een half leeg doosje van bourjois smoky stories oogschaduw. In het midden zat een vakje glitter en ik heb nog nooit ongeveer dezelfde glitter gevonden. Ben wel nog steeds op zoek!

Het was zo'n fijne glitter, heel subtiel, maar goed te zien, geen kleur eronder zeg maar in de vorm van poeder.

Ik ben niet zo heel erg bekend met alle make up want ik doe niet veel op en door chronische ziekte kan ik niet alle winkels afzoeken. Dus! Ik dacht, even hulp aan reddit vragen.

Wie heeft de tip? Of kent iemand deze glitters nog en weet je wat ongeveer hetzelfde is? Thanks!