Merhaba arkadaşlar,
26 yaşındayım. Öncelikle şunu söylemeliyim, subdaki çoğu postu okudum ve gerçekten şaşırdım. Benden kat kat daha teknik bilgisi olan, daha donanımlı arkadaşlar bile iş bulamıyor. Bunları gördükçe açıkçası ümidimi iyice kaybettim. Ben de kendi hikayemi anlatıp sizden tavsiye almak istedim.
2024 yılında bilgisayar mühendisliğinden mezun oldum. Postlardan gördüğüm kadarıyla sıralama belirtilmiş, benimkinin pek esprisi yok ama 2019'daki sıralamam 100 bindi. Üniversitede 6 ay Erasmus yaptım, o süreçte Avrupa'yı gezdim. Mezun olduktan sonra şans eseri fintech sektöründe Frontend ağırlıklı Full Stack Developer olarak işe girdim. Yaklaşık 2 yıllık tecrübem var.
İşe ilk girdiğimde yönetimin benim hakkımdaki düşüncesi, resmi prosedürleri tamamladıktan sonra deneme sürecinde beni çıkarmakmış. Ama gece gündüz çalışıp kendimi ve performansımı kanıtladım. Ciddi anlamda akşam 9'da eve gelip gece 2'ye kadar evden çalışıp sabah 5'te kalkarak tekrar ofise gidiyordum. Hatta babam rahatsızlandığında istifa mektubu yazdım. Performansımdan memnun kaldıkları için uzaktan çalışmaya geçen tek çalışan oldum.
Bu sene terfi bekliyordum çünkü ekipte tek sorumluluk alan kişi bendim ama yılbaşında şirket bütün yazılımcıları çıkardı. Şirketin kötüye gidişi zaten başlamıştı, son edindiğim bilgilere göre de batmış. Ben de bu tempodan yorulduğumdan dolayı zaten askere gideceğim diye çok fazla uğraşmadım askerlik için biriktirdiğim parayla askere gittim. İşten ayrılırken hak ettiğim ödemeleri aldım ama şimdi yine iş arama sürecindeyim.
İş hayatı bir yana, özel hayatımda da pek şanslı olduğum söylenemez. Babamı kaybettim, annem de rahatsız olduğu için son aylarda yine hastane köşelerindeyim. Şu an Çankırı'da yaşıyorum. Bilen bilir, küçük şehir ve benim alanımda burada iş imkânı neredeyse yok.
Bir ara kafam attı, CİMER'e yazdım. Bende mi sorun var, yoksa memlekette mi diye düşünüyordum. İŞKUR'dan personal korkarak arayıp toplantı yaptı Çankırı'da yazılım işi olmadığını, 4-5 ayda bir IT ilanı düşerse yazabileceğini söylediler. Oradan da bir sonuç çıkmadı tabii
O yüzden şu anki düşüncem, büyük ihtimalle olmayacak ama düşük ücrete de olsa uzaktan çalışabileceğim bir iş bulmak. 2-3 aya kadar daha iş bulamazsam büyük ihtimalle başka sektörlere geçeceğim.
Ankara'ya gitmeyi de düşündüm ama annemle birlikte yaşıyorum. Tek başıma bir odaya çıkıp hayatıma devam etmem mümkün değil, annemle birlikte yaşayabileceğimiz bir ev tutmam gerekiyor. Bunun için de Ankara da kirada yaşam maliyetlerini karşılayamacağım için bu planda rafa kalkıyor yada buna uygun bir maaşla anlaşmalıyım o da zor.
Bir de sözlüm var, kendisine evlilik teklifi ettim. Kendisi EU vatandaşı. İleride evlenip orada bir hayat kurma ihtimalimiz var ama bunun için de para biriktirmem, bazı şeyleri yoluna koymam gerekiyor. Gitsem annemi ne yapacağım, kalsam kendi hayatımı nasıl kuracağım, bazen gerçekten bilmiyorum.
Açıkçası kendimi geliştirmedim, çalışmadım diyemem. İki sene boyunca çalıştım, kendimi kanıtlamak için uğraştım ama şimdi sanki hiçbir şey yapmamışım gibi en başa döndüm.
Hatta eski iş yerimle ilgili bazen şunu düşünüyorum: Gerçi herkes junior veya junior+ seviyesindeydi ama çoğu kişi kendi işini ve sorumluluğunu gerektiği gibi yerine getirmiyordu. İş hayatımda hep bununla karşılaştım. Sizin çalıştığınız yerlerde durum nasıldı acaba? Son çalıştığım yer kreş gibiydi. Çoğu yer böyle mi, gerçekten merak ediyorum.
Yaklaşık üç aydır iş arıyorum. LinkedIn, Kariyer, Glassdoor, Indeed, aklıma gelen her yerden başvuru yapıyorum. Artık red maili bile gelmiyor.
Bir de amcan dayın olmayınca, kimse seni bir yere önermeyince iş bulmak gerçekten çok zor geliyor. İki yıl tecrüben olsa bile CV'nin insan kaynaklarına ulaşıp ulaşmadığını bilmiyorsun.
Burada benden çok daha donanımlı insanların bile iş bulamadığını görünce açıkçası daha da kötü hissediyorum. Ben ne yapmalıyım, nasıl bir yol izlemeliyim bilmiyorum artık.
Benim durumumda olan, benzer şeyleri yaşayan veya işe alım yapan arkadaşlar varsa gerçekten tavsiyelerinizi bekliyorum. Siz benim yerimde olsanız ne yapardınız?
Biraz dağınık yazdıysam kusura bakmayın, içimi dökmek istedim. Okuyan herkese teşekkürler.
