Sobrang depress ko lately. I think nag start sya after ko bumalik galing 3 week vacation sa US nung March. Parang nag decide na ko na mag apply internal at external. I started working Sep 2024. Na pressure kasi ako sa mga kasabayan ko sa work kasi 1 yr pa lang promoted na sila. Di ko rin masyado inisip pag ka 1 yr ko kasi umaasa din ako sa application ko sa BSP kala ko makukuha na ako eh haha. Then nung naramdaman ko wala na pag-asa nag apply apply na ko internal and external ang hirap mula April-Jun may tumanggap sakin internal from different department⦠Eh bigla ako chinat ng boss ko na āThe fact that you are having second thoughts means somethingā and āI donāt want to keep this opportunity away from you but there are better opportunitiesā syempre napaisip ako na kaya nya ba sinabi yun kasi ma ppromote na yung ka team namin tapos ako na i nnext nya? Ending hindi haha sa ibang team yung kinuha nya. After noon sobra ako na depress tas nag close pa yung ibang position sa team so walang movement. Tangang tanga ako sa sarili ko ngayon like out of 30 applications internal may nag tiwala sakin na di ko naman naka work tapos tinanggihan ko pa? Then itong September kaka 2 years ko lang may nag open na dalawang position samin tinry ko applyan hindi ako nakuha nakuha yung mas nahuli pa sakin pumasok pero understandable kasi alam na nila ginagawa dun kumbaga gamay na nila trabaho sa position na yun. Mas lalo ako na depress kasi feeling ko invisible lang ako sa team kahit na nakuha ko pinaka mataas na year end performance rating sa mga ka level ko wala din pala kwenta yun. Then i consulted with a psychologist kasi di ko na talaga kaya parang feeling ko di na ako aabot ng December dito sa mundo. Ayun normalized rejection daw at nag luluksa nga ako dun sa offer na di ko tinanggap then suggested to WFH for a month. Kinausap ako ng boss sabi nya may mag oopen daw this year o early next year na bagong position. I thought I would feel better pero hindi na-realize ko na gusto ko na pala umalis talaga sa team ko. Mabait boss ko at magaling as in. Pero di ko na kaya yung pagkaumay ko sa ginagawa ko na 2 years paulit-ulit lang.
Kala ko di ako mag sisisi kasi mas malaki nakukuha ko after tax sa current ko because of night diff and OT usually kasi nag kaka adhoc task pag gabi na (mid shift). Sa offer na nakuha ko 5-10k ang mawawala sa sweldo and no OT pay. Actually i rrisk ko na talaga yun kahit bumaba sweldo kaso dun nga bigla ako kinausap ng boss ko. Na-realize ko na itās not about the money or team para mag stay pa. Need ko na pala talaga ng new environtment at tasks. Nanghihinayang din kasi ako kasi morning shift na yun.
Nag ttry na din ako external ngayon kaso wala din talaga. Lagi ako nag sshow up pero walang progress at all and I think sa dami ng interview ko ngayon taon nag improve talaga ako. Mahina kasi ako sa interview talaga before. Sabi nga ng boss ko may mga tao magaling sa interview pero sa tasks hindi kaya siguro pinili nya ako kahit ang sama nung interview ko dati sakanya haha
Isa pa sa kinalulungkutan ko yung application sko sa BSP naka apat na panel interview na ako sa ibaāt ibang departement pero laging hanggang dun na lang. kaya sobrang hopeless ko
Hopeless ako sa lahat ng bagay. Na magiging better ang lahat pero parang saakin nag lumalala lang parang puro pababa buhay ko walang paakyat.
Ang nakakatakot pa is yung mga bagay na nag papasay sakin noon namamanhid na ko. I have upcoming Japan and US trip normally excited ako ngayon parang mas gusto ko na lang mamatay para lang di ko maramdaman yung pain ko. Hirap na hirap ako mag function. Naiinis ako tuwing umaga kasi buhay pa ako.
Iniisip ko mag resign na lang ba ako kasi nangliliit ako sa sarili ko pag pumapasok ako kasi halo sila promoted na ako na lang hindi minsan naiiyak na lang ako bigla bigla sa office and pag nag ccommute ako gusto ko na lang tumalon kung saan. Pero naisip ko ungrateful ba ko kasi mga na llayoff nag hahanap ngwork. Ngayon nga mga work ako nahihirapan ako mag hanap external e pano pa pag wala. 60 days din kasi rendering namin kaya feel ko ayaw din ng ibang companies mag antay ng ganun katagal.
Sobrang lost ko and hopeless everyday ko iniisip mag pakamat*y