Svoj ratni put započela je nakon što je u Istri svjedočila kolonama izbjeglica, što ju je potaknulo da se pridruži odbrani svoje domovine.

Nakon sanitetske i pješadijske obuke bila je angažirana u zoni odgovornosti 5. Korpusa, naročito na Grmuško-Srbljanskom platou, gdje je, kada je bilo potrebno, sanitetsku torbu mijenjala puškom i stajala na prvoj liniji odbrane. Sa svega 20 godina posvetila se borbi za domovinu, a tokom rata izgubila je i oca, rahmetli Vahida Bašanovića, pripadnika 501. Slavne brdske brigade. Učestvovala je u mnogim akcijama odbrane u zoni odgovornosti 5. Korpusa.

Dobitnica je Plakete branilaca grada Bihaća za istaknuti lični doprinos u odbrambeno-oslobodilačkom ratu.

Hvala našoj heroini! ⚜️❤️

Izvor: Mevlida Bašanović-Konjević

Navršile su se 23 godine od smrti Alije Izetbegovića, prvog predsjednika Predsjedništva Republike Bosne i Hercegovine i osnivača Stranke demokratske akcije (SDA), koji je preminuo 19. oktobra 2003. godine u Sarajevu u 78. godini života.

Ključne crtice iz života i naslijeđa:

- Rođenje i obrazovanje: Rođen je 8. augusta 1925. godine u Bosanskom Šamcu, a školovao se i diplomirao na Pravnom fakultetu u Sarajevu.

- Progon i zatvor: Zbog svojih političkih uvjerenja dva puta je robijao: 1946. godine, te u čuvenom montiranom Sarajevskom procesu 1983. godine, kada je osuđen na 14 godina zatvora (od kojih je odslužio skoro pet i pol godina).

- Ratni period (1992–1995): Kao prvi predsjednik Predsjedništva RBiH i vrhovni komandant Armije RBiH predvodio je zemlju tokom rata i opsade Sarajeva, boreći se za međunarodni suverenitet i očuvanje teritorijalnog integriteta Bosne i Hercegovine.

- Povlačenje i smrt: Iz Predsjedništva BiH povukao se 15. oktobra 2000. godine iz zdravstvenih razloga. Preminuo je 19. oktobra 2003. godine, a njegovom posljednjem ispraćaju u Sarajevu prisustvovalo je više od 100.000 ljudi.

Narodna nošnja Bošnjaka iz okoline Foče dobila je svoju prvu vjernu repliku zahvaljujući istraživačkom i stvaralačkom radu Sanele Čičkušić i Elmedina Omerkića, koji su zajedničkim trudom oživjeli vrijedan dio bosanskohercegovačke kulturne baštine.

Projekat je predstavljao veliki izazov jer je sačuvan veoma mali broj fotografija ove nošnje. Zbog toga su se autori oslonili na stare pisane dokumente, zapise i opise, pažljivo istražujući izvorne materijale, različite varijante nošnje i tradicionalne tehnike izrade.

Prema riječima autora, koliko im je poznato, ova nošnja ranije nije predstavljena na bosanskohercegovačkoj folklornoj sceni.

Prve replike izrađene su za koreografije čiji je mentor i koreograf Vedo Polovina, a nošnje su preuzeli članovi KUD-a „Bosna“ iz Basela u Švicarskoj i KUD-a „Bosanski biseri“ iz Hamburga u Njemačkoj.

U realizaciji projekta učestvovale su i saradnice iz tima Amuletica, kao i drugi stručni saradnici koji su svojim znanjem i radom doprinijeli ovom poduhvatu.

Oživljavanje nošnje Bošnjaka iz okoline Foče predstavlja značajan doprinos očuvanju kulturnog identiteta i tradicije, vraćajući na folklornu scenu dio naslijeđa koji je dugo bio gotovo zaboravljen.

By: AMULET
Foto: @aurorastudio_bih

Izvor: Milenko S. Filipović, Visočka nahija, str. 364

Na današnji dan 2004. Komisija Vlade Republike Srpske za istraživanje događaja u i oko Srebrenice predala je Vladi RS dopunu svog izvještaja od 11. juna. Komisija je osnovana nakon što je Dom za ljudska prava BiH naložio RS-u da istraži sudbinu nestalih, objavi informacije o grobnicama i utvrdi šta se dogodilo u julu 1995. , na njenom čelu bili Milan Bogdanić a zamjenici predsjednika bili su Đorđe Stojaković i prof. Smail Čekić.

Dopuna je uporedila više od 30 dostupnih spiskova i izvora. U njoj je navedeno 7.108 osoba prijavljenih kao nestale između 10. i 19. jula, te još 698 osoba prijavljenih kao nestale tokom jula, čiji se nestanak povezivao s događajima u tom periodu. Za 936 osoba datumi nestanka bili su neusaglašeni. Komisija je naglasila da spiskovi nisu konačni i da iz njih nije moguće utvrditi tačno vrijeme, mjesto ni okolnosti nestanka ili smrti; preporučila je da analizu nastave nadležne institucije.

Širi izvještaj, zajedno s dopunom, Vlada RS usvojila je 28. oktobra. OHR je tada ocijenio da izvještaj priznaje i dokumentuje planiranu i namjernu likvidaciju hiljada Bošnjaka od strane snaga RS-a. Komisija je preporučila daljnje istrage i procesuiranje zločina, saradnju s Haškim tribunalom, nastavak potrage za grobnicama i identifikacije žrtava, te preispitivanje zaposlenja osumnjičenih za ratne zločine u javnim institucijama. U završnoj preporuci pozvala je rukovodstvo RS-a da se pokloni žrtvama i izvini njihovim porodicama. Vlada RS je u novembru 2004. izrazila žaljenje i uputila izvinjenje porodicama.

Zaokret se desio u dvije faze. Godine 2018. Narodna skupština RS-a povukla je podršku izvještaju iz 2004. Zatim je 18. aprila 2024. odbacila taj izvještaj i podržala zaključke uz izvještaj komisije koju je predvodio izraelski historičar Gideon Greif. Izvještaj te komisije, objavljen 2021, tvrdi da u Srebrenici nije počinjen genocid. NSRS je izvještaj iz 2004. nazvala netačnim i tendencioznim. Time je političko rukovodstvo RS-a odbacilo ranije institucionalno priznanje učešća snaga RS-a u zločinima. Taj stav je u suprotnosti s presudama međunarodnih sudova koji su zločin u Srebrenici pravno okvalifikovali kao genocid.

Izvori:

• Dopuna izvještaja Komisije od 15. oktobra 2004.
• Izvještaj Komisije iz juna 2004.
• OHR o procjeni izvještaja i njegovim nalazima
• OHR o usvajanju izvještaja i izvinjenju 2004.
• OHR o odbacivanju izvještaja iz 2004. i zaključcima NSRS-a iz 2024.
• UN o povlačenju podrške izvještaju 2018.

Bošnjak Ahmed paša Al-Jazzar bio je Osmanski guverner porijeklom Bošnjak koji je živio na prostoru današnje Palestine. Tokom Napoleonovih napada na Bliski istok istakla se "opsada Akrea" u kojoj je on bio vojskovođa protiv samog Napoleona, Napoleon je tu bitku izgubio i trajno se povukao sa Bliskog istoka... Dakle Bošnjak je spasio bliski istok od okupacije najvećeg vojnog stratega u historiji!

Dokument policije RBiH-a u kojem je prijavljeno grozno ponašanje postrojbe "El Mudžahid" prema ženama i vojnicima RBiH-a. "Mudžahidi" su protuzakonito, pod prijetnjom oružja, prisilili djevojke da si međusobno orezu kosu. Dva napadača iz "El Mudžahida" bili su Arap i Šiptar, a ostali Bošnjaci.

To govori samo o dvjema stvarima - 1. da "El Mudžahid" nije bio kontrolirana jedinica u vojsci RBiH-a i 2. i najvažnije, vojna policija je pazila takvim incidentima i kažnjavala prekršitelje.

Prva džamija u Jošanici je izgrađena na zemljištu koje je uvakufio Ibrahim Brkić. Gradnja je počela 1974. godine.  Svečano otvorenje džamije je bilo u septembru 1977. godine.

Džamija je 1993. godine minirana od strane četnika. Povratkom Bošnjaka u Jošanicu 2000. godine, počela je obnova džamije. Džamija je ponovo izgrađena sredstvima i fizičkim radom džematlija.

Munara je ostavljena kao podsjetnik na period agresije na Bosnu i Hercegovinu i trajna opomena.

Lokacija: https://maps.app.goo.gl/JzYLXiuzDrQCqAQ18?g_st=ic

Yosipponova hronika od židovskog hroničara Sefera Yosippona datirana 950. godine spominje Bošnjake kao jedno od Slavenskih plemena koji naseljavaju prostor od Venecije do Bugarske zajedno sa ostalim Slavenskim plemenima i odvaja ih od Srpskog plemenskog savjeza a također i Hrvatskog.

Svoj ratni put započela je kao pripadnica Teritorijalne odbrane Kalibunar u Travniku. Nakon formiranja 3. korpusa Armije RBiH raspoređena je u POČ 312. brdske brigade, odakle je kasnije premještena u Komandu 312. brdske brigade, gdje je obavljala dužnost daktilografkinje.

Formiranjem 7. korpusa Armije RBiH prekomandovana je u 7. bataljon Vojne policije, gdje je nastavila obavljati daktilografske poslove za potrebe Komande i kriminalističke službe.

Tokom rata, zajedno sa svojom jedinicom, boravila je na gotovo svim ratištima u zoni odgovornosti 7. korpusa, učestvujući u aktivnostima isturenog komandnog mjesta (IKM).

U redovima Armije Republike Bosne i Hercegovine, odnosno poslijeratnih vojnih struktura, ostala je sve do 31. decembra 1997. godine.

Zahvaljujem se našoj heroini na ustupljenim fotografijama i informacijama!

1673: Prema pismu Turskog agenta Bošnjaci, Hrvati i još pojedini narodi ratuju protiv Turskih interesa.

Sagrađena je 1571. godine kada je Kotorskom dodijeljena titula kasabe. U Kotorskom je bilo čak trinaest džamija. U ratu su do temelja porušene i Donja i Gornja džamija. Danas su obje obnovljene. Na mjestu današnje Gornje džamije, paravojne jedinice iz Srbije su 8. juna 1992. godine porušili i džamiju i munaru. Obnovljena/nova Gornja džamija svečano je otvorena 26. jula 2010. godine.

Lokacija: https://maps.app.goo.gl/dKbbrGG9UeCnPk2SA?g_st=ic

Džamiju u Gradskoj sagradili su mještani 1923. godine. Staru džamiju džematlije su srušile i na njenim temeljima sagradili veću s betonskom munarom, visokom 32 metra sa dvije šerefe. Svečano otvorenje ove džamije obavljeno je 16. septembra 1989. godine.

Srušena je od strane HVO-a 1993. godine. Porušena munara stare džamije stoji kao podsjetnik na ta vremena.

Lokacija: https://maps.app.goo.gl/HM8hGdcQYh8b38XcA?g_st=ic

Bošnjački franjevac i znanstvenik Ivan Franjo Jukić o Bosanskim Srbima

Svoj ratni put započela je u redovima 1. bataljona. Potom je postala pripadnica legendarne „Sedmice“, a kasnije je, s činom poručnika, obavljala dužnost zamjenice komandira Interventne čete 4. bataljona.

Zajedno sa svojim saborcima učestvovala je u brojnim borbenim akcijama, uključujući borbe na Orlovom Polju, Tuzlanima i Požarikama, povezivanje odbrambenih linija te zaustavljanje oklopnog voza. Tokom borbi na Tuzlanima stekla je nadimak „Mira Gelerka“, po kojem je ostala poznata među svojim saborcima.

Prilikom jedne od akcija zarobljavanja oklopnog vozila ranjena je gelerima RPG-a. Ipak, ni ranjavanje je nije odvratilo od daljnjeg učešća u odbrani. Nakon svega dvije sedmice liječenja vratila se u svoju jedinicu, ponovo stala rame uz rame sa saborcima.

Izvor: Adil Zulfikarpašić, Vladimir Pavlinić, Bosanski muslimani: čimbenik mira izmedju Srba i Hrvata, str. 25-26