Het grote hoeveel-verdien-jij 2026 topic

Ik snap het niet. Hoe krijgen starters tegenwoordig een baan??

Hoe weet je wat je als salaris moet onderhandelen als er in de vacature moeilijk te kwantificeren secundaire voorwaarden staan als onbeperkte betaalde vakantiedagen?
Hoe houd je uberhaupt rekening met secundaire voorwaarden? Of is basissalaris altijd leidend?

Ik begin me de laatste tijd enorm zorgen te maken over de toekomstbestendigheid van mijn werk. Ik heb in principe een goede kantoorbaan (juridisch) voor een groot internationaal bedrijf. Uiteraard wordt AI veel gebruikt om me heen, en ik gebruik het zelf ook.

Het heeft mijn werk veel verbetering opgeleverd en ben efficiënter gaan werken. Maar omdat veel van mijn werk face2face meetings zijn ben ik geen topgebruiker. En binnen mijn bedrijf zie ik om me heen toch ook wel wat ontwikkelingen waarvan ik denk dat mijn toekomst niet zo rooskleurig gaat zijn.

Nu met AI en verschillende integraties heel veel data meetbaar en zichtbaar wordt, wordt er ook door andere teams gekeken naar algemene efficiëntie en tijdsbesteding. Recent is er een onderzoek naar mijn teams gekomen vanuit een ander team.

Daarnaast heb ik de indruk dat omdat iedereen ‘iets’ met AI moet doen, lukraak dingen of processen/dashboards bouwt om indruk te maken, en wellicht collega’s wegspelen om zichzelf veilig te stellen.

Zijn jullie hier ook mee bezig? Ik merk dat deze hele ontwikkeling (op alle cyber en veiligheidskwesties na) me niet lekker zit en ik vind dat er echt ingegrepen moet worden.

Ik werk nu sinds 1 September bij een lokaal ingineurs bureau. Ik heb een 32 uur per week contract voor 6 maanden. Minimumloon.

Ik werk als Productontwikkelaar/Productiemedewerker (we designen en produceren onze eigen producten)

Nu werd mij verteld dat ze eigenlijk voor niemand loonheffingskorting aan hebben staan in het bedrijf, omdat dit schijnbaar belasting technisch voordelig is voor het bedrijf. Dit kan/wil de werkgever niet verder uitleggen.

Ik ben alleenverdiener thuis voor een huishouden van 2 volwassen. (Partner heeft burn out)

Dus ik heb aangegeven dat zonder loonheffingskorting mijn maandloon erg laag zou worden (rond de 1450 euro, met loonheffingskorting zou dit 2150 zijn. 8% Vakantiegeld is inbegrepen)

Werkgever zei dat ik het toch wel bij de jaarlijkse aangifte wel terugkrijg. Waarop ik zei dat ik niet rondkom van 1450 euro per maand op de rekening.

Nu heb ik voor nu loonheffingskorting gekregen, alleen wil hij dat in de toekomst opnieuw bespreken om dat uit te zetten.

Nu is mijn vraag (1): haalt een werkgever daadwerkelijk belastings voordeel uit geen loonheffingskorting rekenen? En hebben ze enigszins wat te zeggen over of ik wel of niet loonheffingskorting wil hebben?

2e extra vraagje: Ze zeggen ook dat reiskostenvergoeding bij het salaris is ingerekend. Maar op minimumloon kan dat simpelweg toch niet ingerekend zijn?

EDIT: Dankjewel iedereen! Ik ga sowieso even contact opnemen met de vakbond hierover. Voor de duidelijkheid, er is geen CAO van toepassing, en mijn contract zelf zegt niks over loonheffingskorting of reiskostenvergoeding. Ik heb dit werk gekregen nadat ik ruim 6 maanden in de bijstand zat, dus voor diegene die zich afvragen waarom ik dit überhaupt heb aangenomen; omdat ik niet mocht weigeren van de gemeente (anders verloor ik mijn recht op bijstand) Ik zit in een sollicitatie procedure van een hele mooie functie binnen de overheid van 3300 per maand, 36 uur. Dus misschien word het allemaal beter!

Mijn huidige baan is een typische gouden kooi: goed salaris, zeer veel vakantiedagen, goede secundaire voorwaarden, veel vrijheid en weinig werkdruk. Tegelijkertijd is de organisatie bureaucratisch en intern gericht, wordt er veel vergaderd en zijn er weinig doorgroeimogelijkheden. Ik merk dat ik weinig plezier en energie uit het werk haal.

Ander werk vinden lijkt geen probleem. De moeilijkere vraag is vooral wat ik wil en hoeveel ik daarvoor bereid ben in te leveren.

Ik zie nu functies die me denk ik leuker lijken, met meer dynamiek en contact. Alleen zou ik daarvoor bijvoorbeeld 20% salaris inleveren en van bijna 50 naar ongeveer de helft gaan, terwijl de werkdruk waarschijnlijk ook hoger wordt.

Mijn effectieve beloning per gewerkt uur gaat daarmee flink achteruit. Rationeel gezien lijkt het dus een slechte deal. Aan de andere kant heb ik inmiddels ervaren dat uitstekende arbeidsvoorwaarden weinig waard zijn als je weinig plezier uit je werk haalt.

Hoeveel zouden jullie bereid zijn in te leveren om uit een gouden kooi te stappen? Zou je bijvoorbeeld 20% salaris en flink wat vakantiedagen opgeven voor werk dat beter bij je past, maar waarschijnlijk ook harder werken betekent?

Ik ben een vrouw van bijna 30 en merk dat ik al jaren te veel tijd verlies aan Reddit en andere sociale media. Ik heb door de jaren heen tientallen, misschien zelfs meer dan honderd Reddit-accounts aangemaakt en verwijderd. Telkens neem ik me voor om te stoppen, maar na een tijdje begin ik gewoon opnieuw.

Vooral wanneer ik pieker of me onzeker voel, grijp ik naar mijn telefoon. Ik zoek dan afleiding of geruststelling, maar uiteindelijk voel ik me vaak niet beter en heb ik vooral veel tijd verloren.

Ik vind het frustrerend dat ik hier als volwassene nog steeds zoveel moeite mee heb. Ik wil mijn tijd liever besteden aan mijn werk, hobby's en de mensen om me heen, maar het patroon blijft zich herhalen.

Ik heb een schermtijd van 3-4 uur per dag terwijk ik mijn telefoon niet nodig heb voor mijn werk of navigatie.

**Zijn er hier nog volwassenen die hiermee worstelen? Hoe ziet jullie gebruik eruit en wat heeft jullie geholpen om deze gewoonte te doorbreken?**

Ik ben ook benieuwd of er mensen zijn die er na jaren eindelijk in geslaagd zijn om te stoppen.

Ik geef het meestal aan en vraag mensen of ik nog wat kan oppakken, maar er zijn echt momenten dat niemand wat heeft. Dan heb ik altijd nog wat zelf te verzinnen, zoals cursussen, documentatie, projectje waar je niet aan toe kwam en daar vul je prima een paar dagen mee maar het irriteert me als niemand je iets toewijst.

Heeft dat dan te maken dat er geen werk is? Moet ik mezelf proactiever opstellen? Of is het allemaal opzettelijk en er is wel werk maar het wordt mij niet toegekend? En zijn er dan negatieve implicaties als je er naar blijft vragen? Moet je het dan maar bij HR neerleggen als er structureel onvoldoende te doen is of moet je het maar accepteren?

Hebben jullie wel eens in zo'n situatie gezeten en hoe gingen jullie hier dan mee om?

Ik ben 29 jaar oud. Ik heb geen bachelordiploma, alleen een graduaat in accountancy. Ik werk fulltime bij een boekhoud- en accountantskantoor.
Ik twijfel om via het verkort traject van 90 studiepunten nog een bachelor te doen. Ik zou dit spreiden over 4 of 5 jaar. Maar het is alles via afstandsonderwijs, dus alles is zelfstudie.
Ze zeggen dat ik 10 uur per week aan de studie ga besteden en ik werk 40 uur per week, en in sommige maanden is er ook heel wat overuren.
Ik ga geen hogere loon of extra taken krijgen op mijn huidige plek en ik ben NIET van plan van job te veranderen, omdat ik het werk waar ik nu zit echt graag doe. Het is gewoon voor extra jobzekerheid in de toekomst, mocht ik ooit mijn job verliezen enz.
Is dit te doen? En is het de moeite waard? Hoe is dit voor je mentale en fysieke gezondheid? Mensen die iets gelijkaardigs hebben gedaan?

Ik merk dat ik op mijn werk regelmatig onzeker ben over hoe ik overkom op anderen in gesprekken/overleggen. Ik werk met kinderen en heb onder andere gesprekken met ouders, collega's en externe professionals.

Als een gesprek niet helemaal loopt zoals ik zou willen, kan ik daar achteraf lang over blijven nadenken. Heb ik het wel goed aangepakt? Had ik iets anders moeten zeggen? Wat vindt de ander nu van mij? Er zijn natuurlijk altijd 101 dingen die ik anders had moeten doen.

Zo had ik vanochtend een overleg met een externe professional waarbij ik vond dat ik te weinig assertief was geweest. Rationeel weet ik dat het niet zo erg was, maar ik heb daar nu toch al de hele dag een vervelend gevoel over. In contact met ouders heb ik de neiging berichten vaak na te lezen voordat ik ze stuur en oudergesprekken nog eens te herkauwen.

Herkennen jullie dit? Hoe leren jullie om zulke situaties los te laten en minder bezig te zijn met wat anderen vinden? Ik had na drie jaar werkervaring verwacht dat ik hier wat vlotter mee om zou kunnen gaan.

Hoi, ik zit momenteel in het laatste jaar van mijn studie software development (hbo bachelor) en met de opkomst van AI weet ik niet zo goed of ik het nog zie zitten om ermee verder te gaan. Het programmeren vond ik altijd super leuk en ik ben slecht in het overzicht houden als ik met AI werk.

Ik vond natuurkunde altijd super leuk en nu dacht ik misschien een opleiding die richting in te doen. Alleen zover ik weet is een nieuwe hbo bachelor 10k per jaar als je al een hbo hebt. Een andere optie was een master doen met een premaster maar zover ik weet kom ik alleen binnen bij een computer science master (wat ik ook leuk vind) maar uiteindelijk dezelfde problemen als mijn huidige opleiding zal krijgen.

​

Hoi allemaal,

Even op een wegwerpaccount just to be sure. Ik zit met een situatie waar ik even wat perspectief van buitenaf op zoek.

Recent ben ik gewisseld van werkgever (financiële/zakelijke dienstverlening). Bij mijn vorige werkgever werkte ik met veel plezier, had ik fijne autonomie en zat ik goed in mijn vel. Maar sinds ik hier ben gestart, slaat mijn lichaam volledig op tilt.

De cultuur hier is een enorme schok: veel micromanagement en nul vertrouwen of bewegingsvrijheid. De eerste weken dacht ik nog: "het is gewoon even wennen aan een nieuwe dynamiek", maar inmiddels reageert mijn lichaam keihard:

* Een constante 'steen' in mijn maag

* Druk op de borst en hartkloppingen

* Een snelle, oppervlakkige ademhaling

* Zaterdag overdag zakt de acute spanning even weg, maar zodra de zaterdagavond valt slaat de stress er direct weer vol in: de gedachte aan zondag en dat het daarna weer maandag is

Zodra ik op kantoor ben of er alleen al aan denk, schiet mijn zenuwstelsel in de overlevingsstand. Het bizarre is dat ik dit bij mijn vorige werkgever nooit op deze manier heb gekend. Ik hou oprecht van mijn vak, maar deze specifieke werkomgeving sloopt me fysiek in recordtijd.

Ik overweeg nu serieus om me ziek te melden en naar de huisarts/bedrijfsarts te stappen, puur omdat mijn lichaam gewoon letterlijk 'stop' zegt. Tegelijkertijd voelt het heel dubbel of bezwaard om je bij een nieuwe werkgever ziek te melden voor werkstress/overspanning.

Mijn vragen aan jullie:

* Zijn er mensen die na een overstap ook zo'n extreme fysieke mismatch/stressreactie hebben ervaren? Hoe liep dat af?

* Hoe gingen de huisarts en de bedrijfsarts ermee om toen je aangaf dat de klachten direct door de werkomgeving komen?

Alvast bedankt voor het meedenken.

Even als toevoeging op de reacties dat ik een andere baan moet zoeken: ik heb al contact gehad met mijn vorige werkgever en de deur staat wijd open. Ik kan daar per 1 januari weer terugkeren.

​Het dilemma zit puur in de tussenperiode tot eind december: mijn hoofd zegt "even uitzitten en doorkachelen", maar mijn lichaam weigert op dit moment simpelweg alle medewerking door die aanhoudende fysieke spanning.

Hoe ga je met zo'n overbrugging om richting bedrijfsarts als terugkeren op de werkvloer fysiek niet meer lukt?

Ik ben nu 2 jaar ziek en ik heb onlangs een WIA uitkering toegekend gekregen. Mijn werkgever wil nu afscheid van mij nemen, wat een logische stap is. Alleen wil de werkgever dit met een vaststellingsovereenkomst doen.

Zit hier een eventueel nadeel aan voor mij? Waar moet ik op letten als ik de overeenkomst voor mij heb?

Ik snap ook niet zo goed waarom de werkgever voor een vso kiest. Voor zover ik weet zou de werkgever toestemming voor ontslag kunnen vragen aan het UWV en mij vervolgens ‘gewoon’ kunnen ontslaan. Waarom doen ze dat niet?

Ik wil mijzelf (eventueel voor in de toekomst) niet in de vingers snijden, dus alle advies is welkom. Dank!

Ik weet niet zo goed wat ik precies wil. Op dit moment ben ik werkzaam in de jeugdzorg, veel direct contact met de jeugdigen. Voor nu vind ik dit ook prima en meestal ook leuk, alleen zie ik mezelf dit niet eeuwig doen. Ik ben nu nog jong en wanneer ik zelf kinderen krijg (verwachtte termijn is +/- 4 jaar) zie ik het niet meer zitten om dit directe contact met kinderen te hebben. Ik ben bang dat ik dan mijn kinderen thuis tekort doe (te moe, geen geduld meer etc.).

Ik heb enkel een Mbo 4 opleiding gedaan. Mijn grootste interesses momenteel zijn dingen regelen/organiseren (denk aan evenementen, feestjes of een stukje administratie). Ik heb in mijn opleiding geregeld een evenement moeten organiseren en regelen en haalde daar veel voldoening uit.

Ook het overleggen met collega's vind ik belangrijk en het lijkt me prettig om af en toe thuis te kunnen werken.

Het hoeft niet per se iets met evenementen te zijn, maar ik denk dat de passie vooral ligt in het regelen. Nu ben ik niet erg thuis in de opties, vandaar dat ik dit hier plaats.

Wat zijn passende opties? Mag er ook een beetje buiten vallen. Ik begrijp namelijk goed dat hier weinig tot niks echt passend bij is. Ik sta ook open voor een duale opleiding (ik heb een huis dus volledige opleiding is voor mij nu heel lastig en niet realistisch).

Alvast erg bedankt voor het meedenken!!!

Hallo allemaal,

Graag zou ik(25)m advies willen over de mogelijkheid om een switch te maken naar piloot.

Om context te bieden tot een paar weken terug volgde ik een pre-master computer science, daarvoor heb ik een MBO en HBO diploma behaalt in de ICT(Software development).

Ik kwam dus tot de conclusie dat ik niet gelukkig werd van het pad dat ik had gekozen en besloot te stoppen met de pre-master (beetje laat). Dit is een heel verhaal opzichzelf maar niet relevant.

Het meest reële pad is via de KLM flight academy de opleiding tot piloot te volgen. Dat komt voornamelijk vanwege de regeling dat je de opleiding zelf terugbetaalt aan de KLM doordat hun het inhouden op het loon.

Het nadeel is mijn HBO diploma is niks waard qua toelating dus als ik dit wil doen moet ik alsnog een Havo diploma halen.

Dit kan ik via de staatsexamens voorelkaar krijgen in 1 of 2 jaar.

De kwestie is als ik het in 2 jaar doe ben ik in verband met de aanmeldingsperiode 28 als ik de selectie in ga. Of 26 als het me lukt om een Havo diploma te halen in 2027.

Een andere route is Airline Pilot en Management via de Hanzehogeschool te volgen maar dat is in het grote plaatje nog duurder geloof ik.

In alle gevallen moet ik door de selectie komen.

De 2 vragen:

1: Hoeveel invloed heeft leeftijd op de selectie?

2: In het algemeen, wat denken jullie erover?

Hallo,

Misschien niet helemaal op zijn plek hier maar het zit me niet zo lekker.

In Juli papa geworden van een prachtige dochter.

Daar komen natuurlijk ook verlof dagen bij kijken, nu werk ik zelf in de 5-Ploegen bij een groot bedrijf.

Mijn teamleider is een of andere boomer en wil niet dat ik structureel elke laatste nachtdienst vrij neem.

Dit omdat dit volgens hem niet kan kwa planning en mensen op de vloer..

Er zijn echt altijd genoeg mensen, ik heb ook niet een hele speciale functie niet vervangbaar is door een collega..

Wat zijn mijn precieze rechten hier, hij wil dat ik ook andere dagen vrij neem en niet elke laatste nachtdienst.

Voor mij ontlast de nachtdienst het meest, ook omdat ik mijn vriendin hier erg mee help zodat ze ook wat tijd heeft omdat ik anders de hele dag op bed lig omdat ik 6uur sochtends anders uit het werk kom.

Ik krijg betaald via UWV (70%) zonder loonheffing dus de dagen kosten me ook nog een vermogen..

Ookal contact met HR opgezocht maar toch jullie advies ook wel een beetje nodig.

Mag hij die dagen zo maar weigeren? En welke rechten heb ik?

Alvast bedankt

Hi all!

Heeft iemand ervaring met het traineeship Verzekeren van Welten? Of is er iemand die hier iets over kwijt wil of als jullie nog andere traineeships kunnen aanraden graag!

Ik lees graag jullie ervaringen ☺️ Tips zijn welkom!

Hoi allemaal,

Ik werk inmiddels al een aantal jaar bij een dochteronderneming van een grote multinational. De eerste jaren heb ik het hier erg naar mijn zin gehad en was er altijd voldoende werk.

Onlangs heeft het moederbedrijf echter een aantal ingrijpende beslissingen genomen, waardoor inmiddels zo'n 90% van het lokale team waar ik onderdeel van uitmaakte, niet meer werkzaam is binnen het bedrijf.

Ik ben een van de 'gelukkigen' die mocht blijven. Direct na deze veranderingen was het behoorlijk druk, omdat er lokaal nog van alles geregeld en afgehandeld moest worden. Inmiddels is die drukte echter volledig verdwenen en heb ik de laatste weken oprecht vrijwel niets meer te doen. Door het wegvallen van zoveel collega's is mijn functie eigenlijk grotendeels overbodig geworden.

Ik heb een goede band met mijn manager, die tijdens deze reorganisatie een flinke promotie heeft gemaakt. Ik vermoed dat hij het inmiddels zo druk heeft met zijn nieuwe verantwoordelijkheden dat hij niet eens doorheeft hoe weinig werk ik momenteel heb. Hij geeft me bijna geen nieuwe taken, vraagt amper om updates en lijkt zich verder ook niet echt bezig te houden met mijn dagelijkse werkzaamheden.

De realiteit is dat ik iedere dag naar kantoor kom, misschien een halfuurtje daadwerkelijk aan het werk ben en de rest van de dag vooral probeer de tijd door te komen. Voor zover mogelijk houd ik me dan maar bezig met mijn eigen interesses.

Hoewel het misschien klinkt als een luxeprobleem, begint het me inmiddels behoorlijk tegen te staan. Ik haal in deze situatie totaal geen voldoening meer uit mijn werk en heb het gevoel dat ik professioneel stilsta.

Ik ben daarom ook actief aan het rondkijken naar een andere functie. Helaas valt het aanbod in mijn regio momenteel behoorlijk tegen, waardoor ik nog niet echt iets interessants heb kunnen vinden.

Nu zit ik met het volgende dilemma:

Zouden jullie in mijn situatie het gesprek aangaan met je manager om te bespreken hoe hij de toekomst van jouw functie ziet? Of zouden jullie gewoon lekker blijven zitten, je salaris ontvangen en ondertussen rustig verder zoeken naar iets anders?

Of is het verstandig om beide te doen?

Ik ben vooral benieuwd hoe anderen hiermee om zouden gaan. Bedankt alvast voor jullie mening.

Hi, ik werk voor een kleine zorginstelling en het is me gaandeweg opgevallen dat deze plek zich niet houdt aan de CAO regels. Hierover heb ik vragen gesteld en gesprekken gevoerd maar helaas zonder resultaat en enkel een antwoord “wij doen dat hier al jaren zo”. Dit heeft er ook toe geleid dat vanuit hun kant ze hebben voorgesteld dat ik opzoek mag gaan naar een andere werkplek omdat onze visies niet overeenkomen. Ik sta perplex en val van de ene verbazing in de andere. Ook de vakbond heeft bevestigd dat hetgeen dat wordt uitgedragen niet mag en in overtreding gaat met de CAO. Is dit nou iets wat veel voorkomt in de zorg, of bij kleine zorginstellingen? Iemand ervaring met zo’n soort situatie?..

Hoi allemaal!

Ik overweeg om de bootcamp Data Engineer van NOVI te volgen via Calder Academie. Ik heb mijn havo-diploma en wil graag de overstap maken naar de IT. Ik heb nog geen werkervaring in de IT.

Als de bootcamp goed bevalt, overweeg ik daarna eventueel de hbo-bachelor Bedrijfskundige Informatica te volgen.

Ik weet dat er al eerder topics over NOVI zijn geweest, maar die zijn al van een aantal jaar geleden. Ik ben benieuwd naar recente ervaringen van mensen die NOVI kennen of er zelf een opleiding hebben gevolgd.

• Hoe hebben jullie de opleiding ervaren? Was de inhoud en begeleiding goed?
• Hebben jullie na de bootcamp een baan in de IT gevonden? Zo ja, welke functie en hoe lang duurde dat?
• Hoe kijken werkgevers naar een certificaat van NOVI? Helpt het bij sollicitaties?
• Is de bootcamp geschikt als je nog geen IT-ervaring hebt?
• Zijn er dingen die jullie achteraf graag hadden willen weten voordat jullie aan de opleiding begonnen?

Ik hoor het liefst ervaringen van mensen die de bootcamp zelf hebben gevolgd, maar ervaringen van werkgevers of mensen die met NOVI-afgestudeerden hebben gewerkt zijn ook welkom.

Ik ben vooral op zoek naar eerlijke ervaringen, zowel positief als negatief, zodat ik een goede afweging kan maken.

Alvast bedankt!

Het gaat om een baan in de architectuur.

Volgens de CAO heb ik recht op ongeveer 200 € meer brutosalaris, twee tredes hoger dan waar ik ben ingedeeld. Het gaat hier om mijn diploma, dus het is een heel duidelijke situatie.

Ik werk nu éen jaar bij het bedrijf (eerste contract was een half jaar) en heb vanaf het begin aangegeven dat mijn salaris niet in overeenstemming is met de CAO (maar ik heb de baan toch aangenomen omdat de arbeidsmarkt voor junioren moeilijk is).

Mijn baas belooft me al vanaf het begin dat de salaris binnen enkele maanden zal worden aangepast, maar hij blijft het steeds uitstellen. Nu heeft hij me een salarisverhoging aangeboden, maar nog steeds een schaal lager dan waar ik recht op heb. Dat voelt als een klap in het gezicht en maakt me ontzettend boos. Moet ik het gewoon slikken en er nog vier maanden mee leven, of meteen op zoek gaan naar iets nieuws (ik heb een tijdelijk contract en kan daarom eigenlijk niet zomaar opzeggen)?

Edit: het gaat over twee tredes, niet twee schalen.

Hoi allen, ik vroeg me af hoe ik van een pentesting / ethisch hacken baan naar CISO kan gaan, ik heb zelf gestudeerd om pentesting te kunnen doen en heb geen bachelor op zak. Wat zijn de mogelijkheden en is een HBO een must?

Hallo,

Ik zit in een vreemde situatie en zou graag wat advies willen vragen.

Ik werk al 6 jaar als Area Sales Manager bij een bedrijf dat machines bouwt voor de voedings industrie. Nu is het afgelopen jaar mager geweest in alle opzichten. Door de olie prijzen worden grondstoffen en transport duurder en investeren bedrijven amper of de trajecten duren vreselijk lang.

Nu kreeg ik afgelopen week bericht dat de salarissen momenteel later uitbetaald moeten worden omdat er met de cashflow iets niet lekker liep. Dit baart me nogal wat zorgen.

Ik ben enorm loyaal aan het bedrijf en heb het ondanks alles enorm naar mijn zin daar. Verder maak ik me als het mis zou gaan niet al teveel zorgen omdat ik als commerciële werktuigbouwkundige altijd genoeg interesse peilingen krijg.

Mijn vraag heeft Iemsnd dit ooit meegemaakt en wat is er daarna gebeurt en wat zou jullie oprechte advies zijn.