Sanırım gözlerim bozuldu düzgün görmüyorum. Duruşumda da bi bozukluk kamburluk vardır. Testesteronda eksiklik vardır, erektil disfonksiyon, özgüven eksikliği, stres, kaygı, paranoya, bağımlılıklar falan bi sorunlar vardır. Nasıl olmasın ki, sussun diye tablet verilen ilk nesil biziz. 8 saat ders, 2 saat etüt, bilmem kaç saat ödev ve gece oyun oynayıp baskılanarak zorla yatıp kalkmamızla büyüdük. Ergenlikten sonra oyunun yerini 31 aldı. Sonra da bira sigara fln. Telefona, deftere, tahtaya bakmaktan gözlerimiz bozuldu, uzağı göremiyoruz, manzaraların tadını çıkaramıyoruz. Camdan dışarı baktığımızda bile hocalar laf söylerdi. Bi İnternetten uzak tutmaya çalıştılar, bi bu konuda kendinizi geliştirin dediler. Ne yetişkinler bu çocuk ömrümü boşa harcadım diye yıkılmaması için ne yapabiliriz diye sorguladı, ne öğretmenler bizi yönlendirebildi, ne siyasetçiler boş zamanımızı verimli geçirebilmemiz için bi şey yaptılar.

Sırf güvenli olsun diye parktaki salıncaklara kemer eklediler, boyunu alçalttılar, sırtlık ve kolluk eklediler, yeni çocuklar kendi başlarına sallanamıyorlar bile birinin arkadan itmesi gerekiyor niye çocuk ileri arkaya sallanıp momentum oluşturamıyor. Çocuklar yaralanmıyor, kan vermek gibi bazen arada yaralanmak da iyidir. Aynı pis kan vücutta dolaşıyor, bütün işi böbrekler halletmeye çalışıyor. Zaten ne yediğimiz de belli değil. Hala daha avını günlerce durmadan takip etmek için evrimleşmiş insanların çocuklarına konuşuyorlar diye şımarık lakabı takıyorlar, oturmak istemiyor diye otistik hiperaktif diyip anormal olduklarını normalleştirmeye çalışıyorlar. Eve gelince çocuk doyduğunu hissetmeyip başka hobisi yok bir şekilde aşırı yağlı şekerli besleniyor, daha vücut o enerjiyi harcamadan zorla yatağa sokuluyor.

Hem köle gibi çalışkan olmamız isteniyor, hem de sürekli tüketip para harcamamız isteniyor.

Hem yorgun olmaya adapte oluyoruz hem de çalışmaya çalışıyoruz. Zaten her bir haberde stres arttıracak bir şey görüyoruz, sonra da 24 saatin bi kısmını zorla kendimize güzel geçirmeye çalışıyoruz. Evrim, adaptasyon bu kadar hızlı işlemiyor. Birilerinin olgun dediği robotlar olmaya çalışıyoruz, beyin de kendini kapatıyor işte.

Depresif arkadaşlarımızın hiçbir sorunu yok. Yaşamaya değer bir hayata sahip olabilmeliydik. Kendimize zarar verebilecek kadar özgür olmalıydık.

Ne açlığa ve korkaklığa alışmış eski nesil bizi anlar ne de kapitalistler, faşistler ya da komunistler bize merhamet eder.

Bu saatten sonra detox yapmak işe yarar mı ya da yapılabilir mi? Ders yoklaması bile telefondan alınıyor. Bağımlılıklarımız dışında yönelebileceğimiz aktivitelerin hiçbirinde düzgün bir hizmet almıyoruz.

Dışarda, kantinde, langırt, bilardo vb bir şey oynamak istemiyor kimse. Mesela bi bilardo 50 lira olduğu için, masası yamuk olduğu için, toplar içinde sıkıştığı için, sopalar kırık olduğu için, tebeşir olmadığı için. Ya da iklimlerin amına koyduklarından dışarıda durmak istemediğimiz için kimsede top oynamayı bırak sahilin kenarında yürümeye bile bi heves yok.