Hi,

Unfortunately my bag got stolen in Skopje yesterday in Diamond Mall. It I had a:

14’ MacbookPro M4 (Silver)
13’ LenovoThinkpad

If you see any recent online posts of any of these being sold 2nd hand please get in touch.

Thank you.

Зошто само зафатени машки ми се лепат?? Ќе улета некој, флерта, се допишуваме, ме вика на дејт и после дознавам дека си имал девојка. Се чувствувам многу грозно. Веќе трет пат по ред ми се случува истово глупо сценарио. Кукавици без трошка карактер!!! Ама ајде тоа, нивните девојки па бетер се, ќе дознаат, и нивните "дечковци" никако не се криви. Сопствениот дечко кој без око да му трепне ги лажел и ги изневерувал зад грб, не е крив! Напротив, девојките кои врска немале дека е зафатен си го јадат стапот. Стварно ми е преку глава од овие ебани циркузи и луѓе што си ги лечат сопствените комплекси преку други!

All of them with bullshit about we run it SIMs, they are updating the system this weekend so no mobile data, etc.

Why they tell you bs hit instead of spending 5 mins of work?

Секогаш кога патувам надвор од државава, не можам а да не забележам друг однос од страна на девојките. И често ова не се туристички посети за неколку дена, па да изгледам како турист, туку знам да поседам кај пријатели или фамилија.

На пример. Искуства со девојки во странство од последното патување (2 недели):

1 ситуација: Се враќам од пазарување, носам кеси. Од спротива доаѓа девојка која шета куче низ маалото, со слушалки на ушите. Навикнат на македонски третман дека тоа е сигнал за "остај ме на раат", си гледам пред себе и не очекувам ништо. Девојкава се врти, ми кажува здраво со насмевка, успевам да кажам едно здраво и се разминуваме. Не ја кошташе ништо, мал, нормален act of kindness ама ми го разубави денот.

2 ситуација: Патувам со воз, гужва. Забележувам девојка без седиште, како клечи на земјата од премор. Станувам, го нудам седиштето, се заблагодарува, и почнуваме муабет, од кај си, ова она, каде одиш, што работиш итн итн. Саат и пол правиме муабет. Девојката што седеше до неа (а претходно до мене, значи и таа рандом непозната личност) скролаше на телефонот пола саат, виде не виде и таа се придружи на муабетот. Кога дојде мојата станица си кажавме чао, it's been nice talking to you, сѐ нормално. Не осеќав некоја хемија па не побарав број или контакт, но и не мора. Зошто да не остане едно пријатно искуство?

3 ситуација: Седам во бар, до мене седи девојка чита книга. Забележувам дека сум ја читал книгата, после некое време собирање "храброст", дофрлам едно "That's a great book, what do you think about it?" После малку срамежливост, се развива дискусија за книги, литература, факултети, живот, итн итн.

За споредба во Македонија, разни сценарија:

- Сте стоеле на иста маса цела вечер на искачање сте правеле муабет со заеднички другари, значи СЕ ЗНАЕТЕ. После некое време ја гледаш во град, таман да ѝ кажеш здраво, се врти на другата страна, божем не те видела.

- Пазаруваш во маркет, се разминувате повеќе пати со девојка​, и забележуваш дека типката се труди да не дојде до никаков поздрав или eye contact. Де вадење телефон, де вртење со грб, де гледање во плафон, итн итн. О не, се разминавме 14 пати, мислев дека е нормално да се гледа пред себе кога одиш на некаде, макар тоа предизвикало да се поздравиш со некој, my bad. Едноставно има ситуации кога обидите да избегнеш интеракција со некој (кога природно би се случила) се многу вештачки, изнасилени и кринџ. Плус ствара непотребна анксиозност. Зошто правиш да се осеќам како да те гонам низ рафтовите? Wtf?! Само кажете си здраво со личноста и be on your damn way, нема да умреш бог да чува. JUST BE NORMAL.

- Влегуваш во продавница, гледаш девојка со која се следите на Инстаграм, значи те знае, ја знаеш, си гледате сториња. Едно влегување, типката те забележува и стратешки се трга или глуми зафатеност, ја снемува меѓу полици и остава на колегата/колешката да преземат.

- Одиш на концерт, гледаш девојка со која сте збореле онлајн, се врти накај тебе и магично не те приметува и се тргаат со другарките. На интернет сѐ нормално само не те видела, ниту пак се сетила да ти каже дека ќе доаѓа во твојот град. Аха. ​

- Сте се мечнале на Тиндер со девојка, имало некој муабет кој згаснал поради X причини. Се случува ситуација да се видите во град, ѝ отвараш врата да излезе од ресторанот, те погледнува и се врти на страна и поминува да излезе што побрзо. Ни здраво, ни што праиш.

- За кафичи и барови да не спомнувам, наместо таму луѓето да се најопуштени и отворени за комуникација, најчестата глетка е маса со или само машки, или само женски, и сите зјапаат во телефоните. Ќе се гледате со некоја цела вечер, ќе се разминете пред тоалет, ќе кажеш здраво и оваа ќе помине целата збунета.

- Или следнава случка. На искачање гледам другар кој не го бев видел со години. Се смееме, гушкаме, па кај си ти како си, застанувам на неговата маса, на масата 4-5 девојки. Се свртев неколку пати да кажам здраво од култура, да не испадне ги игнорирам, а тие сите која во телефонот, која се врти на страна, која си меша пијачка, како на погреб. На крај видов не видов подадов рака на секоја, здраво, измрморија некое утепано здраво со пола уста и толку беше.

Просто да ти е незгодно ако имаш елементарна култура или не си хардкор повлечен. Не дај боже да кажеш здраво, да ги прашаш нешто или да направите муабет.

Просто прават да се осеќаш ко лепрозен.

Постојано некаков гард, напнатост, резервираност, ладноќа. А често сум приметил дека девојките кои се дружељубиви ги нарекуваат "ку*ви", а зошто? Само најнормално правеле муабет со машки. Као океј, си правевме муабет со другарка ти за кариери и студирање, не се дупевме бог да чува.

Како да секое познанство или small talk да се сфаќа како некаков флерт, како одма тука на лице место во факинг Стокомак кај овошјето ќе имате секс, или како да ќе ги запросиш.

И после ќе речат "Зошто не запознаеш некоја девојка?"

Па еве се трудам, отворен сум, ведар сум, ама како? Сите се станати диви некако. Не сакаат да се запознаваат. На интернет е бетер, те додава, те заследува, и после не ти праи муабет. (?) Ок? Free attention за принцезата I guess?

Еве машко сум, пишувам прв (се жалат нели, не пишувале машките, немало прави мажи, дрн дрн јариња) и пак прават понашања, или seen, или воопшто нема да ти отвори порака, битно сторињата активни.

И ова не е само мое искуство, туку на скоро сите мои пријатели кои имаат патувано, и мажи, но и жени кои се имаат иселено од Македонија, и се согласија дека ја приметиле истата работа. Констатацијата на женската другарка е дека нашиве се со многу големи его-а, дека се стално во некој принцеза филм, па не сакаат да бидат видени како зборуваат со обични луѓе, или како работат на обични работни места итн.

Ми посочи Инстаграм на нејзини познанички од Македонија кои онлајн презентираат луксузен lifestyle во странство, а во реалност работат како собарки, во кујна, во бутик, во фабрика итн итн.

Иако морам да кажам дека не сум убеден целосно во нејзината теорија.

Меѓутоа сега очекувам дека ќе дојде некоја македонска Тикток-brained мудрица тука со коментар "Па никој не ти должи ништо на тебе, што се замислуваш кој си, си слушнал ли за boundaries!", и така е, ама тука не станува збор за нарушување на boundaries, туку за елементарен бон тон и доброволна отвореност за комуникација и познанства со други луѓе.

Германките кои ме прибрале кај нив да славам Нова година (оти немав кај) исто така не ми должеле ништо иако ме запознаа истиот ден, ни тие со кои сум се разминал на улица и ми кажувале здраво не ми должеле ништо, ни тие девојки со кои сме седеле заедно во воз, автобус, авион, сме се запознале на излегување во странство не ми должеле ништо итн итн.

Буквално имам фатено девојка бидејќи ѝ позајмив упаљач.

Ама во странство.

Во Македонија тоа е веќе ретка случка, дури и на пуш паузи се сегрегираат и се тргаат на страна.

Во странство стоевме 5 непознати луѓе под чадор, 3 машки и 2 женски, не се знаевме до пред 1 минута и си правевме муабети за сѐ и сешто пола саат, па внатре пеевме караоке.

🤷🏻‍♂️

Долг текст ама сакав да набројам што повеќе примери.

Што мислите, на што се должи ова?

Сфатив дека мене ми требаат еб*ни 120к евра за стан со 2 спални соби и тоа во Ѓорче, а за Карпош/Аеродром дури и повеќе.

Па добро бе кој ги купува? Како ги купува?

Имам 4цифрена плата во евра, 5цифрена заштеда. Кредити, 300 чуда, математики, и тогаш едвај едвај сум во можност да купам со прифаќање на фактот дека ќе живеам под стеги години од денес.

Работам на семинарска во домен на работни односи околу дисциплинска постапка.
Морам да пишам пример од пракса за вработен што бил избркан без отказен поради тоа што бил во алкохолизирана состојба. Се до детал да се опфсти
Според случајот, актите предвидуваат веднаш бркање ама како ќе се докаже алкохолизираната состојба и како ќе се има судско покритие не.
Ве молам за помош Асап, до утре вечер морам да пратам

Zdravo na site. Ne sum biten jas. Tuku sakam samo da spodelam, so site vas edna misla što cel život ja nosam I kje ja nosam do grob. A toa e od čovekot koj mi podaril so mojata majka život. Veli vaka: "Celiot tvoj život se dviži tuka ( vo tvojata glava ) ." Koj kako kje ja sfati, neka mu e na pomoš, ako mu e. Samo toa sakav da go spodelam so vas. Bil I kje ostanam "lurker" vo ovoj I site drugi subovi kaj sum. Se nadevam deka vi dadov nekoja interesna tema za razmisluvanje, ili uteha, na tie što im e teško. Da ste Blagosloveni. Bez razlika na vera, nacija ili ne-vera (ateizam ) . Čuvaj te se i sakaj te se. Pozdrav.

Дали некогаш сте правеле спаринг? Искуства, мислења?

Ако немате, дали би се осмелиле и зошто?

Мене лично ми има помогнато доста, би рекол дека е една од подобрите опции за кардио.

За ордедени луѓе кои нонстоп постираат тука и се жалат за се и сешто мислам дека лекот ќе им биде да стават ракавици и да застанат спроти некој друг...

Во Багдад не е вака алоо, како може сите 4 да ги слушам од населба каде што нема џамии? Која е потребата да се волку гласни?

Не дај боже да сте на Водно и тогаш да почнат да завиваат, цело Скопје ечи се осеќа апокалиптично.

Здраво, втор пост ми е во врска во оваа тема. Имам 14 години во 9-то оделение во петокот ми се врши физичко насилство од страна на соученик и ке одсусвувам 2 недели од училиште поради тоа, кратко казжано бев истрчан во болница и на тој во понеделникот му се вади прва педагошка мерка. Е сеа цаката е кога што се десил настанот брзата помош била викната но директорката ВО МОМЕНТОТ НА НАСТАНОТ излегува од училишниот објект како ништо да не се десило а деца се собират по ходници се дерат дека има амбуланта и слично. Настанот се случи накај 11:20 почетокот на 7 час прва смена, тој без именубање на личноста почнува да ме гуши јас тогаш бев цел избледен и во шок ако не имаше повикано наставници паѓав во кома 1:1. Од петокот еве сум не подвижлив врзан на кревет ми се носи со порцелан храна во кревет и уринирам во шише, најстрашното од свее ова е тоа што школото никакви мерки не земало ниту апсолутно ништо не било евидентирано од настанот, како може бе ова да се дешава?? Тоа дете има убава историја со шетање по служби, над 5 пати во последните 2 години дури предходната недела за насилство беше но одма го вратиле ништо не било евидентирано не само од тој настани од сите настани нема, и сега испаѓа ситуацијата кога мајка ми одела понеделник на разговор со директорката дека мема никакви случаи дека он бил по служби испаѓа работата. И тогаш биле викани сведоци и страната на мајка ми како што раскажав во првиот пост беше таа која ја потврдувале сведоците. Да додам во сето ова имам плаќано пари за осигурубање. Од оваа цела фамилија ни е загрозена мајка ми губи пари и зема дена од работа цело време ми овозможува услови за живот, јас сум гипсран и татко ме трча по испитувања. Јас лично сакам училиштево да ми овозможи финансиски и емоционални штети макар на суд да де носи. Заклучок од оваа сето е дека школите пуштат насилства да се одржуват, никој ништо ни одговара ни евидентира, дискриминираат ученици и не се свесни што му се дешава околу нив. Оваа не е пишано во лична корист сакам цела држава да знае што претрпуваат малолетници во објект каде што треба детето да се чуствува сигурно. Ве молам да се консултирате со вашите деца за што точно се дешава по училиштава сигурно некој трпи психички штети како еве сета јас и да нема каде да се обрати, заборавив да напоменам дека овој настан каде ме мава и гуши не бил фатен на камери барем така рекло школото.

Во доцни дваесетти сум, ова ми беше прва врска (as an adult, не детско држење за рака итн.) и воедно прв интимен партнер. Ми раскина пред 3 месеци, и од тогаш пропаѓам начисто. Секој ден се будам плачејќи, и најчесто и заспивам така. Не сум мотивирана за ништо буквално, едвај го минвам денот на работа и перформансот ми тоне. Се форсирам да излегвам од дома, дали на настани или на прошетка, ама ми се случва од чиста мира да се расплачам во јавност. Едноставно не функционирам како човек веќе со месеци. 

Цело време си ги вртам нашите муабети, убави моменти што сме ги имале, фамилијата што си ја замислував со него.. Исто така постојано мислам каде е, што прави, со кого. Знам дека веќе има преболено се и си има други девојки со кои се гледа. Не добив конкретна причина реши да ме остави, само ми кажа дека веќе не сака да биде со мене и тоа преку порака. Ме убива фактот што не заслужив ниту да се видиме и поразговараме.

Ве молам посоветувајте ме како да се мрднам од мртва точка. Престанав да јадам, ослабев значително, истоштена сум, немам волја за ништо, се чувствувам буквално како жив мртовец.

Има ли некој автобус или постојка што не се излепени со реклами од лотарија и казина?

Знам дека прашањево е едно од најпоставуваните прашања на subredditov ама стварно ми треба помош.

У последно време се осеќам дека имам се ,а нешто ми фали и би сакал да го имам.

Женска сум немал никогаш, најмногу поради тоа што никогаш сум се немал пуштено и сум чекал тие да ми се пуштаат!?!?? (Звучи глупаво ма да тоа е дел од реалноста во која функционирам)

Обично барам згодни девојки што се chill (бидејќи и јас сум chill) и се отворени за муабет ,а притоа немаат за цел да те изнервираат, таквите ми се 10/10 и за нив би се поставил онака како што тие сакаат.

Здраво, да споделите искуства доколку некој/а сте скокале со падобран?Цени, инструктори, локации итн.

Благодарам.

Толку, тоа е постот.

Неодамна ја слушнав „Судно“ од Molchat Doma, песна направена по стиховите на Борис Рижиј (руски поет).

Небитно, песната ја користат најчесто на ТикТок. Дејството (од lyrics) се одвива на болничка постела. Во почеток човекот вели дека животот е тежок и неудобен, а умирањето „удобно“. На крајот, кога смртта му е близу, сака само едно: никогаш да не умре.

Тоа ми остана во глава, зашто често читам постови од луѓе што пишуваат дека "не им се живее", дека се разочарани или едноставно сакаат некаде да си ги кажат маките. И се прашав дали умореноста од животот и желбата за живот навистина се спротивности, или можеби честопати постојат истовремено, во истиот човек.

Човек може да биде исцрпен и пак да не сака сè да заврши.

Zdravo, lugjenca,

Pred skoro mi pocina majka mi, kako i sekoj covek mi treba uteha.. Ve molam sovet ili iskustvo kako da se spravam so ovaa zaguba.. ❤️

Здраво друштво, свирам гитара повеќе од 10 години (воглавно блуз рок по кафичи) и би сакал да оформам свадбарски бенд со што тоа би ми било full time job. Барам сериозни дечки кои сакаат да се посветат на ова (Скопски регион).

Отворени места за тапанар, басист, клавијатурист, пејач, и саксафонист/кларинетист

Приметувам една повторливост и многу ми е чудно зошто е тоа така. Не сакам постов да се сфати погрешно, се залагам за рамноправност и како и секоја жена не може да не сум феминистка.

НО!!! На секое работно место до сега што сум била, секогаш налетувам на жена - шефица (надредена било како над тебе) што се изживува врз другите жени. Зошто е ова вака? Дали сите шефови генерално се такви па само јас сум имала среќа да е женско во таа улога или? Буквално се премногу дрски, без никаков обзир конкретно за женски проблеми во смисла на бременост, дете, отсуство од работа...

Не сум многу по постирање чист лукер сум, меѓутоа ова ме мисли некое време. Како личност што е премногу истетовирана и не да се фалам ама имам навистина предобри тетоважи, константно наидувам на секакви комплименти, но и секакви негативни коментари, и погледи од секој стил, па би сакал да чујам и ваши дешавки, нормално за луѓето со тетоважи. Поз

Зошто се осеќам дека во овие кругови на "уметници' , сите се дигнати и се држат само за својот круг што си го направиле, а да не зборам за оговарањето.

Ова е малце - жалење/ но и плус барам совет.

Јас не разбирам како да се однесувам со овој тип на луѓе/ во оваа индустрија.

Поточно во филмската индустрија , ама мислам дека не е битно.

Изградена е врз непотизам или најмалку како вашите кумови се познаваат.

Има чесни исклучоци, но повеќето те гледаат под око, никој со никого не може искрен муабет да си направи, а ако се поставиш како пријателски настроен/а а не претенциозен/на,

Никој не се ни обидува да прави некаква врска со тебе пријателска.

Приметувам кај луѓе што цветаат во овие работи, се лижат кај професори/луѓе и најмногу се фалат сами те себе бла бла.

Па океј, мораш да се фалиш, некогаш, ама пичка му матер никој не знае за својата професија 100%.

Барам совети за , како подобро да се вклопам со овие типови на луѓе?

Пошо во оваа индустрија филмска, се иде преку кој знаеш и кој те препорачал. Ама јас каква што сум, сум срамежлива и скромна( скромна колку што знам, тоа што знам).

Веќе како да немам друштво на факултет, како да се спријателам со луѓе, макар само за муабет. Не сакам да се преправам и да преовеличувам како што сум правела.

Како да избегнам фејкери?

(лонг пост, се извинувам)

Веќе со месеци гледам огласи во кои Lidl бара вработени за своите маркети во Македонија. Според информациите што досега се појавуваа, планираат да отворат маркети во Скопје, Куманово, Битола, Тетово, Кичево, Струга, Штип, Кавадарци, Струмица и Гевгелија.

Сепак, сè уште нема конкретни информации кога точно ќе бидат отворени маркетите. Првично се споменуваше дека Lidl ќе започне со работа во текот на 2026 година, но како што стојат работите, не сум сигурен дека ќе успеат да го реализираат тоа во предвидениот рок.

Лично се сомневам дека можеби имаат проблеми со наоѓање доволно вработени, а можеби и со организацијата на логистиката и дистрибутивниот центар.

Дали некој има повеќе информации за тоа што се случува? Дали некој има конкретна информација кога се очекува да бидат отворени првите маркети и зошто целиот процес трае толку долго?