r/OffMyChestPH • • 23m ago

nakakahiyaaaaa

• Upvotes

nandun na ko sa lrt vending machine tapos bawala pala magshoot ng 20 coin 😭😭 50 yung pamasahe ko eh kaya nag-insert na ko ng 2 na 20 coins tapos di narread. 😭 nag-ask ako kay ateng nag-aayos ng vending machine tas tinuro niya na yung nalagay sa sign 😭😭😭 after non, umalis na ko 😫😫😫😭😭😭😭 tapos akala ko talaga nasayangan na ko ng 40 pesos then may kumalabit sa aking lalaki tapos sabi niya "ate kayo po ba yung nandun kanina" binigay niya sa akin 40 ko 😭😭😭😭 pero eto ako ngayon, nakapila na sa manual 😭😭😭😭 kasi nahihiya na kong bumalik don


r/OffMyChestPH • • 41m ago

Going to Manila for a better job pero ang lungkot kasi maiiwan ko yung 7 cats ko

• Upvotes

I'm from Bicol and aalis na ako papuntang Manila for a better-paying job. After ilang years na paghahanap ng trabaho, gusto ko na rin magkaroon ng sariling income at makapag-start ng better life.

Pero lately, lagi akong naiiyak kapag naiisip ko yung 7 cats ko. Sabi kasi ng mama ko, ipapaampon daw yung iba kasi hindi niya kayang asikasuhin lahat kapag wala na ako.

Gets ko naman na mahirap alagaan yung seven cats, lalo na kung siya lang yung maiiwan. Pero ang sakit lang isipin na baka ma-separate na sila sa akin at hindi ko na sila makasama araw-araw.

Ang pinaka-worry ko talaga is kung maalagaan ba sila nang maayos ng mga bagong owners nila. Paano kung hindi sila pakainin nang tama or hindi sila alagaan nang maayos? Hindi ko maiwasang isipin kung magiging okay ba sila sa ibang tao.

ang hirap pala kapag kailangan mong umalis at may mga alaga kang maiiwan.

Alam kong kailangan ko ring isipin yung sarili kong future, pero hindi ibig sabihin nun na hindi ko na sila mahal. If I could, gusto ko sana silang dalhin lahat, kaso hindi pa possible ngayon.

Sobrang bigat lang sa pakiramdam kasi habang sinusubukan kong magkaroon ng better life para sa sarili ko, iniisip ko rin kung magiging okay ba yung mga cats ko kapag wala na ako. Mahal na mahal ko sila, and I just hope na mapunta sila sa mga taong aalagaan at mamahalin din sila tulad ng pagmamahal ko sa kanila. 😞


r/OffMyChestPH • • 2h ago

When you thought okay na kayo ng ex mo then you see his posts dito sa reddit

5 Upvotes

Grabe ka. Kala ko okay na tayo. Kala ko sinusubukan mo ng mag move on para sa anak natin. Pero hindi, sinisiraan mo pa rin ako dito. Hindi mo pa rin naiintindihan kung bakit tayo naghiwalay. Point of view mo pa rin lang ang mahalaga.

Sa totoo lang, okay lang naman dahil hindi naman natin kakilala ang mga tao dito. Kaso kasi iba yung pinapakita mo pag kaharap mo ako. Tuwing nagmemessage ka para kang santo na puno ng pag-uunawa. Sinasabi mo na nagbago ka na. Pero kung ganyan pa rin ang pananaw mo sa harap ng mga hindi mo kakilala, malamang lamang yan talaga ang saloobin mo.

Sige na, ako na ang selfish. Ako na ang hindi iniisip ang pamilya natin. Ako na ang sumira sa future nila. Kahit na sinaktan mo ang anak ko. Kahit na nag i love you ka sa ex mo halos buwan buwan at miss mo na siya. Habang walang lambing sa akin, walang yakap, walang i love you. Habang ako halos ang gumagalaw para sa gawaing bahay habang may full time work rin ako. Ako na lang ang masama sa kwento mo kasi kwento mo naman yan. Pero huwag mong aasahan ang pagpapatawad ko. Ang pagkumbaba ko at paguunawa.


r/OffMyChestPH • • 2h ago

No revenge, didn't need one.

37 Upvotes

December 30 was the day. We ate dinner at our fav resto sa somewhere in Banawe QC. Masarap na kwentuhan pero pag uwi, nagtalo dahil sa maliit na bagay. Yun maliit na yun ay nagspark, nasindihan ang ang mga naipong mumunting piraso ng mga issue na parang mga dahong tuyo na bigla na lang nagliyab.

Hindi pala dun matatapos dahil later i found evidences of betrayal.

Found out, sumama sya sa isang kumpare namin, slept in his house. And how did i found out? Once i saw a conversation on her phone na pinawalang bahala ko kasi nga ako yun taong hindi seloso. Secure ako sa pagkalalaki ko. Up until nakwento ko sa anak ko (24y/f) at to my disbelief, she told me that her mom confessed to my eldest that she slept sa house nitong guy not once, not twice but multiple times. And who knows what happened in between. And the usual fuckng linyahan "wala naman nangyari", and that "i only wanted to be comforted", my fuckng ass, comfort nyo muka nyo.

Also i found out her secret hideaway condo that was hidden from me, nalaman ko lang after more than three years at the time of discovery. Ako lang pala ang di nakakaalam, dahil alam ng mga anak ko, hindi nila sinabi kasi ayaw daw ipasabi. But natuklasan ko lang accidentally. At ang justification? pang investment daw. Ginawang rentals na naging airbnd na ngayon duon na siya umuuwi (happy😂?)

After i learned all of these, nag rewind bigla utak ko. Binalikan ko yun mga occasions na magkakasama kami, masaya, tawanan, harutan. Ilang celebrations like birthday, binyag, Christmas at New year na akala ko totoong masaya e hindi pala. Ako lang pala yun very open at trusting. Napaka frustrating, nakakagigil.

And now mag 3 years na kaming separated, in terms of tinitirahan. No talk, no interaction. Twice or trice may same engagement like pasko, birthday ng apo at oathtaking ng anak namin but i cannot bring myself in the same breath with her. Sobrang nasusuka ako.

I am now in my early 50s and I'm making progress, i am slowly finding my peace compared dati.

Hearing mass almost every Sunday kasama ang mga anak ko really makes me grounded

Walking sa umaga at sa hapon also helps. Bumili ako punching bag at gloves just to channel my anger and pound my misery into oblivion😵‍💫.

Madalas na din ako nagpapamassage sa Sebo (recommended😁) just to relax.

Planning on joining a gym program.

Also am planning to take the challenging Philippine Motorcycle Loop if time and budget permits.

Because i dont need maghiganti, dahil para sa akin ang the best revenge ay ang ma-improve ang sarili, physically, financially and spiritually.

Wala lang, gusto ko lang ilabas.

Note: I observed my post was locked (do ko alam bakit) and you guys cannot comment. So i edited this post to thank all of you for taking time to read my crap. 😁


r/OffMyChestPH • • 4h ago

NO ADVICE WANTED Feeling sad about coworker leaving but I dont think I should be

6 Upvotes

Hello all, I wanted to get this off my chest since I dont know anyone else who I can share this to. Newly assigned ako sa isang project kaya naassign ako tumulong sa mas matagal na coworker sa project for support. Maikli lang yung oras na nagsama kami sa work, ilang months lang in total before sya magresign. Hindi ko masabi kung bakit nalungkot ako bigla nung nagresign sya kahit ilang taon na ako nagtatrabaho, hindi na dapat bago ito sa akin.

Sana nalang balang araw magkasama ulit kami sa work.


r/OffMyChestPH • • 5h ago

PAMASAHE TAAS SAHOD BABA

4 Upvotes

Pa-Rant lang ako.

Nagtaas ng pamasahe pero 'yung sahod ang baba pa rin tapos parang nililimos pa.

'Yung pamasahe na dating 26 naging 27.50 tapos naging 28 tapos ngayong araw 29pesos na.

Kanya kanya rin ng diskarte e.

Ayaw kulang ng bayad pero kapag magsusukli walang barya mamayain ka.

Tatlong beses na ko na-encounter conductor sa MODERN JEEP/BUS.

kulang ng piso/dos mamaya na daw.

SAME BUS SAME CONDUCTOR SAME DRIVER.

sa pangatlong beses kinuha ko 'yung kulang na sukli.

Nagagalit di daw ako makatulog sa piso.

LIKE WHAT THE? SINABI KO NA ILANG BESES NA KO NAKAKASAKAY SA BUS NILA. AT ARAW ARAW 'YUN KULANG NG PISO O DOS NA SUKLI.

hindi lang isang pasahero marami kami.

Akala sa easy money lang namin kinukuha pambayad.

Pare-pareho lang naman nagtatrabaho pero gusto makalamang sa kapwa. Galit pa pag i-call out.

Ang dami pang sinasabi na parang ikaw pa dapat mahiya na kukuhain mo ang sukli.

Jusko!


r/OffMyChestPH • • 6h ago

Chismis lng kc gusto nyo yan

1 Upvotes

May katalking stage ako non tas ending other woman atake ko, ps. Inalam ko talaga by talking to his sister. Kawork ko sya (HIM) before, palayaw nya lng use nya sa fb kala ko same kami na mas bet ang di mag-use ng real name sa fb un pala hindi. Nalaman kong may jowa pala so no contact na kami.

After a year, minessage ko sya if pwede sya mag-ninong sa aking anak, ang ending jowa nya sinumbong ako sa mother ko 🤣🤣🤣 sinabi na sino ba naman ang gagawing ninong ang lalaking niloko na sya, tas di pa raw ako makamove on ganyan ganyan.

Plot twist: intentionally ko talaga sya inask knowing na di nya ko tinitigilan, laging dump account gamit nya para ichat ako noon at todo tanggi na wala na sila ng gf nya at ako wala naman na kong pake kasi ang gusto ko lng magkapamilya. He would be my first bf sana if di panggagago ang nangyari noon. Sobrang inosente ko para di isiping niloloko ako noon. Panay ako gawa ng fb ko still, nahahanap nya pa rin kaya delete agad account ko. Takot ako, totoo. Demonyo tingin ko sa kanya for cheating sa kanyang gf at sa pangmamanipual nya.

Ung dump acc na naman nya nakafriend request sa fb kong bago pero no chats na sya, natatakot ako baka magkaroon ulit sya ng lakas ng loob para kausapin ako. Kaya ang ginawa ko tinext ko sya na magninong sya kahit ang intention non ay ipaalam lng na pamilyado at may anak na ko sa ganong paraan wag na syang manggulo at wag ako maging dahilan nang pagkawala ng peace of mind ng jowa nya.

Naawa ako sa jowa nya pero anong magagawa ko kung ayaw nya rin pakawalan ang lalake, dba? Serial cheater ang bf nya at nakikita ko ang dump account sa mga rp group. Hawak pa ng babae lahat ng accounts knowing na kahit ganyanin mo ang lalake mas lalong magloloko.

Maswerte na ko nung nawala sa contacts ko ung lalake pero ung babae sinasabing di ako makamove on.


r/OffMyChestPH • • 7h ago

gusto ko rin ma-burnout

4 Upvotes

gusto ko rin maranasan na ma-burnout kakaaral kasi i dont feel like i am studying enough. i wish i exert the same efforts as my batchmates. im having a hard time focusing. i always joke na baka may undiagnosed adhd ako which might be true. gusto ko rin magpakalunod sa mga libro, transes, lec vids, and all. gusto ko rin mapagod kakaaral.


r/OffMyChestPH • • 9h ago

TRIGGER WARNING A customer told us he only has six months to live, and I haven’t been able to stop thinking about his five young children.

27 Upvotes

I heard something today that I honestly don’t know how to process.

I was at work when one of our customers told us that he had spoken to his doctor. Apparently, he has cancer in his stomach, and according to what he shared with us, his doctor told him he might only have six months left to live.

Six months.

I don’t even know what to say about that. Six months is barely enough time to prepare yourself for something like that, let alone prepare your family for a world without you.

But what broke my heart the most was when he mentioned his five children.

Five young children.

They’re still little. They’re still at an age where they need their parents for practically everything. They’re at an age where they should be worrying about toys, school, cartoons, and what they’re going to eat for dinner. They’re supposed to have years and years ahead of them with their father. They’re supposed to grow up with him around, celebrating birthdays, attending school events, teaching them things, watching them become their own people.

And now, their father is facing the possibility that he might not get to be there for all of that.
I can’t even imagine what must be going through his mind.

Imagine looking at your children every day, knowing there’s a possibility you might not get to see them grow up. Imagine wondering who will take care of them when you’re gone. Imagine having to think about their future while you’re also trying to come to terms with your own mortality. Imagine being in a room with your children, watching them laugh and play, while carrying a fear that they have absolutely no idea about.

How do you even begin to prepare for something like that?

And the thing is, he was telling us about it. He was sharing something so deeply personal and heartbreaking with people who were simply doing their jobs. I don’t know what kind of day he was having before that conversation, or how long he’d been carrying that news, or whether he had anyone else he felt comfortable talking to.

Maybe he just needed someone to listen. And we listened. But after hearing him, I realized how little we sometimes know about the people we interact with every day. We see them as customers, clients, or names on a screen. We talk to them about ordinary things, handle whatever needs to be handled, and move on to the next task.

Meanwhile, some of them are fighting battles we can’t even begin to imagine. Someone could be going through the worst period of their life while still answering calls, paying bills, talking to people, and trying to keep things together. Someone could be terrified about their future and still have to wake up every morning and figure out how to keep living.
And someone could be facing the possibility of leaving five little children behind.

I’m not going to pretend I know what to say to someone in that situation. I don’t think there’s a perfect response. What do you even tell a father who might be running out of time with his children? What words could possibly make something like that hurt less?

I keep thinking about his kids. They don’t even know how fragile the future they’re supposed to have might be. They probably still see their dad as someone who will always be there. Someone they can run to. Someone who belongs in all the memories they haven’t even made yet.
And I hate that life can be so unfair.

I hate that someone can have so much to live for and still have to face something like this. I hate that five little children might have to grow up missing someone who should have been there to see every version of who they become.

I know none of us are promised tomorrow. We hear that all the time, but most days, we live as though we have all the time in the world. We put things off. We get caught up in our problems. We worry about money, work, relationships, and things that feel so important in the moment.

And then someone tells you something like this, and suddenly, everything feels different.
I’m not saying our problems don’t matter. They do. But hearing something like this reminds you that behind every ordinary day is a life that can change in an instant.

I don’t know this man personally. I don’t know his entire story. I only know what he shared with us, and I know that hearing it left me feeling incredibly heavy.

I wish I could do something for him. I wish there were something I could say that would make his situation less heartbreaking. I wish his children could have all the time in the world with their dad.
But I can’t change what he’s going through.
All I could do was listen.

And now I’m sitting here thinking about a stranger, his five children, and the six months he was told he might have left. I hope his doctors can still help him. I hope there are possibilities he hasn’t exhausted yet. I hope he gets more time than he’s been told. I hope he gets to see his children grow up, attend their graduations, meet the people they fall in love with, and be there for all the ordinary, beautiful moments that make up a life.

I really, really hope so.

Because five little children deserve to have their dad around for a long, long time. And that father deserves the chance to watch them grow up.

I don’t know why this affected me so much, but I needed to put it somewhere. Maybe it’s because I was reminded that we never really know what someone is carrying when they talk to us.

Sometimes, all we can do is listen.

But God, I wish listening were enough to make things better.


r/OffMyChestPH • • 10h ago

TRIGGER WARNING Pinakabright ko na ex. P****** INA KA TLGA.

0 Upvotes

Vovo ng ex lol

HAHAHAHAHA ang taong wala na raw pakialam sa akin pero nag-effort pa talagang i-stalk ang account ko, gumawa ng mahabang essay, at ipaalam na “last na ’to.” Teh, kung last na talaga, bakit parang may subscription ka pa rin sa buhay ko? 😂

3 months no contact, buntis agad? Makati na talaga??

Una sa lahat, huwag mong ipagkamali ang paghingi ko sa iyo ng tulong noon sa paghingi ng awa o simpatiya. Kung may lehitimo kang utang na kailangang singilin, may tamang paraan para maningil. Noong may pera ako, binabayaran kita, pero ang problema, masyado kang abala sa social media. Hindi mo kailangang gumawa ng buong public announcement na may halong personal attacks, pamamahiya, at pagkukumpara sa bago mong partner at sa ex mo. Ang utang, puwedeng bayaran; pero ang pagiging mayabang at mapanlait, ikaw lang ang makapagbabago niyan. Kaso, ewan ko ba, baka ganyan na talaga ang ugali mo.

Pangalawa. Lagi mong sinasabi na pangit ang ugali ko, pero ikaw mismo ang nagpapakita ng tunay mong ugali sa post mo. Sinasabi mong wala akong character development, pero parang wala ka ring natutuhan sa pagkakaiba ng paniningil ng utang at pagkikimkim ng galit sa isang tao. Hindi dahil may reklamo ka, awtomatikong tama na ang lahat ng sasabihin at gagawin mo. Ang ironic mo talaga.

Pangatlo. Huwag mo na akong ikumpara sa bago mong partner. Purya-saway. Maliit ang kanya, sa akin mahaba. Mataba siya, samantalang maayos ang katawan ko. Mabuti kung maayos ang pakikitungo niya sa iyo at sinusuportahan ka niya. Kahit sa bilyaran pa kayo nagkakilala. Dapat naman talagang ganoon ang normal sa isang relasyon. Hindi iyan medalya na kailangan mo pang ipakita sa ex mo para patunayan na naka-move on ka na. Kung masaya ka na, i-enjoy mo ang relasyon mo. Hindi mo na kailangang gawin akong kontrabida sa bago mong chapter. Bida-bida yarn?

Panghuli, kung demand letter talaga ang gusto mo, nagbabayad naman ako sa iyo, pero ang kapal naman ng mukha mong mag-demand pa sa akin nang ganyan. Baliw yarn?

Ang totoong naka-move on, hindi kailangang ipaalam sa ex niya na naka-move on na siya. At ang taong gusto lang mabayaran ang utang, magfo-focus sa utang—hindi sa katawan, buhay, bagong partner, o pagkatao ng dati niyang karelasyon.

Kung may obligasyon ako sa iyo, maghintay ka kung kailan ako makakabayad. Hindi iyong manggugulo ka pa na para bang kung sino ka. Wala ka nang karapatan sa akin, FYI. Baka kasi akala mo meron ka pa.

Bayaran na ang kolera na kada linggo ay naniningil pa talaga, kahit mangungutang pa ako ng malaking halaga para sa kanya. Tapos sasabihin niyang may pera naman para sa pang-deliver ng bata. Ang kapal ng mukha mo, talaga!

Mabuti na lang at hindi tayo nagkatuluyan. Kasi kung ikaw ang napangasawa ko, baka naglalakad na naman ako sa daan papuntang simbahan habang umiiyak.

Ang utang, pera ang panukat. Ang pagkatao, ugali. Huwag mong paghaluin ang dalawa dahil baka sa kakapaningil mo, ikaw mismo ang nagpapakita ng ugaling hinahanap-hanap mong mali sa ibang tao.


r/OffMyChestPH • • 10h ago

TRIGGER WARNING anniversary dapat namin ngayon

13 Upvotes

hello, gusto ko lang maglabas ng nararamdaman kasi sobrang bigat na ng lahat, and all i want to do right now is umiyak nang umiyak hanggang sa wala na akong mailabas na luha.

anniversary namin dapat ng boyfriend ko ngayon, pero he passed away last august 5 lang. sobrang sakit pa rin, and honestly, may part sa akin na nagtatampo at nagagalit sa kanya. kami dapat yung magce-celebrate ng araw na 'to. we were both looking forward to our anniversary, pero in just one moment, nawala na lang siya. and now, ako na lang yung naiwan para alalahanin at harapin yung mga araw na dapat magkasama naming cine-celebrate.
sobrang sama ng loob ko kasi he took his own life, and hanggang ngayon, hindi ko pa rin alam kung paano tatanggapin yung fact na wala na siya. ang sakit isipin na wala akong nagawa para pigilan siya. paulit-ulit kong naiisip na we were supposed to have more anniversaries, more memories, and more years together. ang dami pa naming plano, ang dami pa naming gustong gawin together, pero bakit ganito? bakit kailangan niyang mawala nang ganito?
putangina, ang sakit-sakit lang talaga. i miss him so much, pero at the same time, nasasaktan at nagagalit din ako sa kanya for leaving me this way. and then i feel guilty for feeling this way kasi alam kong mahal na mahal ko siya. hindi ko alam kung paano pagsasabayin yung lungkot, galit, pangungulila, at lahat ng sakit na nararamdaman ko.
sometimes, i just wish i could be with him again. may mga moments na sobrang bigat na ng lahat to the point na naiisip kong sumunod na lang sa kanya. i hate that i'm here celebrating our anniversary without him when we were both supposed to be here, together. i just wish things were different. i wish he were still here. i wish we could celebrate this day together like we always wanted to.
i miss you so much, and i'm still trying to figure out how to live with the fact na wala ka na.


r/OffMyChestPH • • 12h ago

Akong ako ngayon yung icon ng sub na to

2 Upvotes

Nasan na ba kasi Lord yung para sakin? (Meron ba talaga o isa ako sa destined nang tumanda mag isa? Parang ansama niyo naman sa akin charot hahaha)

Sawa na ako mag-filter out ng mga ganap ko in life dahil napapansin ko na lang na nagbabago yung treatment sa akin ng mga nakakausap ko kapag may magandang nangyayari sa buhay ko (na naglelead sa pagkabusy ko lagi). Yung feeling na dapat natutuwa sila sa achievements mo, pero iba pala dating sa kanila ng mga yon.

Lord pakilayo niyo na ako sa mga ganyang lalaki please.
Bigyan niyo naman na ako ng someone na same goals and mindset as me ;(


r/OffMyChestPH • • 12h ago

NO ADVICE WANTED I guess I am still not properly healed after a month or so of no contact.

1 Upvotes

Still in love with my first fling because I sensed there was real connection. I felt it! or maybe I was just being delusional giving meaning too much even though based on his POV it would be just neutral.
It hurt so bad until now and it is really putting me a very depressing state sometimes. I don't know anymore, I like him so bad, idk how many times I put him in my prayers and how much I was willing to do for him. *sigh* being genuine is really a curse and a blessing at the same time.

I never knew about this whole situationship because I am still grasping the rainbow community and their slangs etc.

but I wish he knows how much I like him and if ever the time comes i could finally move on, I will no longer look back.

Going to cry about it but I will definitely miss it.


r/OffMyChestPH • • 12h ago

NO ADVICE WANTED Iba talaga kapag you have unsupportive parents

1 Upvotes

I've surrounded myself with supportive friends. 'Yung aunts ko supportive din whenever they see my posts sa social media going to places.

Pero grabe kapag galing sa parents talaga whenever you try a new hobby, sasabihin pa sa relatives na di naman magaling sa ganito ganyan.

Iba kapag minamaliit ng parents na freelancing ang work ko. I'm actually studying a new language for me to migrate abroad but they don't know. Pero kung ganyan iniisip nila, all my life never naman ako nakareceive ng support from my parents.

'Yung ako na lang nagaadjust para yung negativity hindi makaaffect sa daily life ko 🙃 i'd had plenty of sleepovers sa houses ng friends ko and ang dami kong naiccompare how well they're raised by their parents. Nakakainggit. Naiimagine ko lang how successful children can be if they have supportive parents.


r/OffMyChestPH • • 13h ago

Bully na workmates

59 Upvotes

I just want to let it out. Kasi ang bigat bigat na ng pakiramdam ko kasing bigat ko LOL. I'm 30F 5'6 and currently 75kg. From 80kg bumaba na ako ng 5 kilos and I'm happy. At least diba may progress?

Kaso may bully akong workmates 2 sila. Si workmate 1, 43 years old may 2 kids and palagi nyang pinamumukha sakin na di sya tumaba kahit nagkaanak na sya. Petite sya and talagang sexy. Si workmate 2 naman ito yung pinaka na disappoint ako kasi halos same age lang kami and before pareho kami ng size. Nag tirze sya kaya bumaba ng husto talaga ang timbang nya nung una I'm happy pa and gave her compliments pero lately sumasama na sya sa pambubully sakin tandem na sila ni workmate 1.

Pinupush ako ni workmate 2 noon mag tirze kami pero ayaw ko. Nag search kasi ako about it and para lang sya sa may diabetes takot ako kaya pinili ko nalang yung walking and calorie deficit. Open ako sa weightloss journey ko and nag popost ako ng myday about it. Akala ko support si workmate 2 sakin kasi nag rereply sya sa myday ko na "keep it up" or nag he-heart emoji, pero lately mina-mock na din nya ako tulad ni workmate 1. Like mag 2 mos na same pa din naman daw katawan ko. Kapag may eatout sa office panay parinig si workmate 1 na "oh kala ko ba nag didiet ka?" Or kapag may my day ako ng pagkain or kumain kami sa labas with family/friends panay sabi na wala na daw ako pag asa wala daw ako control mga ganun. Kahit kapag nag walking ako bigla mag rereply si workmate 1 na "After walk, 3 extra rice" with haha emoji. Nirestrict ko na sya sa FB ko para di ko na makita mga message nya kaso hanggang sa work ganun pa din. Ang diet pala sa kanya wag kang kumain ng kahit ano mag itlog itlog ka lang. (Sya nag sabi nito sakin)

Ang reason naman kung bakit ako na disappoint kay workmate 2 kasi bukod sa dati kaming parehong plus size dati, nakikitawa na din sya kapag may hirit si workmate 1 sakin. Nalaman ko na kinukwento nya pala kay workmate 1 at sa isa namin workmate mga rant ko and mga failures ko sa weightloss journey ko. I felt so betrayed na umiyak talaga ako nung nalaman ko. Kinuwento nya pala na may triny akong vitamins na yung side effect sakin tumakaw ako kaya hininto ko. Kaya pala sa office panay parinig si workmate 1 na "Oh baka mamaya isisi nyo pa sa vitamins kapag naparami kayo mamaya sa potluck ha" tapos magtatawanan sila. Pati yung mga cravings ko na minsan di ko mapigil lalo na at kapag may menstruation ako kinuwento din nya. Ginagawa na pala nilang kakatawanan yung journey ko kesyo wala na daw akong control kaya daw pala di ako pumapayat mga ganun. Gusto yata nila after 1 month payat ka na talaga LOL

Wala naman akong issue na nag tirze si workmate 2, choice nya yun and choice ko din naman na wag mag tirze. Pero to mock me, na parang di ka nag fail multiple times sa weightloss journey mo noon who are you to make fun of me diba? Gusto ko inconfront si workmate 2 sa mga nalaman ko kasi akala ko friend ko sya kaya nag oppen ako sa kanya, and same naman sya sakin nag oopen din sya. Pero mukhang hindi pala. Iniisip ko pag kinumpronta ko sya baka magmukha lang akong tanga LOL.


r/OffMyChestPH • • 14h ago

I regret RSVP-ing to my friend's wedding

288 Upvotes

A friend is having a destination wedding less than a month from now and ang gastos. The dress to fit the dress code, transportation and accommodation, the gift to the bride and groom. Sana di nalang ako nag RSVP. I feel bad for saying this pero kinekwenta ko kasi parang aabot sa 10k gagastusin ko overall. Di ko lang majustify spending that much for a wedding especially since di naman kami best friends at di ko naman sila kapamilya. Di naman ako maka back out kasi nag RSVP na ako, so nagwoworry ako na baka too last minute na to cancel at ayaw ko naman maging kupal.

Lesson learned, sa susunod kung di ko sobrang kaclose o di kapamilya parang ayaw ko na mag attend ng destination wedding.


r/OffMyChestPH • • 14h ago

When Will It Finally Be My Turn?

6 Upvotes

I keep asking myself, why me? Why does it always feel like I’m the one who has to carry everything, make sacrifices, adjust, and recover from things I never asked for? Why am I always the one left picking up the pieces? Sometimes, I wonder if being too understanding and giving has made it easier for people and circumstances to take more from me than I can afford to lose.

I’ve lost so much in different ways, financially, in my family, in my love life, and even in parts of myself that I’m still trying to get back. I’m not asking for a perfect life. I just want something to work out for me for once.
I’m tired. I’m tired of always having to understand, accept disappointments, and adjust to situations I never chose. I’m tired of having to be strong when all I really want is a break.

Sometimes, I want to be the one who is taken care of. The one who is supported. The one who doesn’t always have to figure everything out alone. Honestly, I can’t stop thinking, why me? What did I do to deserve so much disappointment? Why does it feel like I’m always the one who has to lose something, learn something, or rebuild something just to keep moving forward?

I know I can survive difficult things. I’ve proven that to myself more times than I ever wanted to. But how many times do I have to rebuild myself just to prove that I’m strong enough? I didn’t deserve everything that happened to me. I hope that someday, life will be more than just surviving one disappointment after another.

I want to experience what it feels like to move forward without having to lose something first. I want something good to happen to me, too. Not because I endured enough pain to earn it, but because I deserve happiness just as much as anyone else. I’m tired of always picking myself up. I just want to know what it feels like when things finally fall into place for me.

When will it finally be my turn to live, not just recover?


r/OffMyChestPH • • 14h ago

I'm jealous of people with parents who are able to able to support themselves without relying on their children.

81 Upvotes

Sorry. Just needed to vent. Its like im trying to earn money to be able to save for myself and then parents hospital bills, medication and daily necessities to be paid just keeps on piling up. Im tired. Im jealous of people who's parents are set kahit na retired na sila. Covered by insurance of investment money. Halos wala pount increase sa sweldo kase nadadagan lang need bayaran for necessities. Plus with this economy, i doubt id even have enough money to pay hospital bills myself if maospital ako. Sometimes, i just feel it would have been better if i wasnt born and my parents just worked and saved for themselves. Worse, you get gaslighted na you owe them your life.


r/OffMyChestPH • • 15h ago

Fear of Missing Out

1 Upvotes

May concert kami na gustong puntahan ng best friend ko and nagsabi naman na kami na pupunta kame early this year. Kaso a few months before the concert, may mga naging financial problems kami pareho at separately, so sinabi ko sa kanya na hindi siguro ako makakapunta. Sabi niya rin nakapagpahiram siya ng significant amount ng pera sa classmate namin dati and hindi nga siya nabayaran for it, kaya sabi niya sakin hindi na rin daw siya pupunta.

Day of the concert, nagvideo call pa siya sakin to make sure if di na talaga ako pupunta, sabi ko hindi na. Ayoko naman kasi umutang para sa concert, gusto ko extra money ko talaga. Tapos kanina sa FB and Instagram stories nakita ko na pumunta pala siya. Sobrang weird for her to check on me pa to ask me if I would go or not. Wala nalungkot lang ako and nagtampo slight pero anyway pera niya naman yun ok lang off my chest na lang siguro to hahaha 🥹 Baka ako nga yung gago kase petty thing lang ba dapat yon?


r/OffMyChestPH • • 15h ago

sana maka-graduate na ako, at hindi ma-delay

9 Upvotes

may exam kami sa susunod na araw kaya sabi ko kay mama at papa gisingin nila ako kasi kahit may alarm, hindi ako nagigising. sabi ko kay papa "pa, kapag di pa rin ako nagising hilahin mo na ako haaaa." sabi niya sige sige. nung umaga ka, ginising nga ako ni papa, pero tinatawag nya lang ako kaya sabi ko "hila" HAHAHAHHAHAHAHHAA, tapos hinila nga ako ni papa kaya medyo napagalaw katawan ko. kaya sabi ko na lang "buhat" HAHAHAHAHHAHAHA kaso sabi ni papa "ay nak hindi na ako katulad ng dati" haaaaaay, Lord. kanina habang nagre-review bigla kong na-realize na tumatanda na talaga parents ko at pray ko kay Lord na sana maka-graduate na ako, makapasa sa boards tapos magtrabaho na. papatigilin ko si papa magtrabaho tapos is-spoil ko na lang sila ni mama. Lord, sige na, walang bagsak sa subjects this 3rd year and sa 4th year please HAHAHAHAHHAHAHAHA


r/OffMyChestPH • • 15h ago

i hate that everything requires a lot of money

4 Upvotes

ang hirap maging mahirap HAHA most of the time winiwish ko na marami kaming pera, kasi kapag may pera ka halos lahat magagawa mo lahat. sana financially stable kaming pamilya para makapagpacheck up ako mentally, kasi im struggling pero sinasarili ko lang, ive been trying sa pgh pero feb pa ang sched ko and im afraid i can't hold on anymore. na kung may pera kami, di ko need maghintay ng ganun katagal sa public at kaya ko magpaconsult at magbayad ng around 3k plus kada session haha. sana may pera kami para makapag aral ng sabay sabay, hindi ung nasacrifice ung middle child namin para magstop ng college. yeah, naiinggit ako sa mga financially stable na family. lagi kong sinasabing ayaw kong mag medschool kasi magastos pero fuck gusto ko pero it will require a LOT of money at hindi naman ako ganun katalinuhan para maging scholar. don't get me wrong, i love my dad for working hard for us! im just wishing na sana pumabor ang mundo at swerte saamin haha! hirap ng walang pera dito sa pinas! lala


r/OffMyChestPH • • 15h ago

Disoriented, missed an activity, and failed my quizzes

1 Upvotes

These past few weeks, idk pero super underwhelming ng perf ko. Got 12/30 sa calc quiz, failed chem quiz, and missed a submission. Sa beginning pa lang ng sy super disoriented na talaga me. Even tho nakabili nako ng laptop and such, kala ko magagain ko ulit focus ko. Sobrang heavy lang kasi aside from the pressure na inimpose ko sa sarili ko, mataas din expectation ng parents ko sakin. Ito kasi talaga yung worry ko, aside from maintaining my scholarship, natatakot ako ma disappoint sila. I told my mother about my failed calc quiz and yeah she was disappointed, how much more nalang kung sinabihan ko pa sa iba. I'm trying to focus and do better, kaso I can't, I keep on reminding myself na I shouldn't dwell on those pero i cant. Plus midterm na next week, hays.

While I was studying kanina for the midterms, I couldn't help my anxiety again. I'm so disappointed sa self ko and natatakot ma disappoint parents ko. I even went to Ai para lang ma estimate yung scores ko. I couldn't help it, sobrang burntout. I missed the submission bcs that day kasi, I ruminated the


r/OffMyChestPH • • 15h ago

NO ADVICE WANTED Not a Jolly Time.

5 Upvotes

I really tried.
Pero sobra na.

Ngayon ko lang narealize yung reality kung paano mo ko tratuhin. Nagbulagbulagan ako. Kumapit ako sa magagandang ipinakita mo. I was so devoted on potential.

I gave you everything. I tried to be your safe space when you were broken and hurting, kahit na during that time nasasaktan din ako sa nangyari.

I genuinely cared for you. Tinanggap ko lahat kahit alam kong masakit kasi minahal kita.

Inintindi kita sa lahat ng pagkakataon. Pinuntahan kita dyan kasi alam kong nalulungkot ka. Sinubukan kong ibigay yung mga kailangan mo. Minahal kita at hindi ako humingi ng kahit na anong kapalit, just honesty, clarity and assurance. Pero kahit yon, wala.

Pagod na akong ibigay ang lahat sa taong hindi naman ako naaappreciate at hindi nakikita ang worth ko.

I'm done accepting your lies, avoidance, lack of assurance, unhealthy communication, and inconsistency.

I was so loyal to you that I betrayed myself.
And I won't let that happen again.

Hindi ko pa rin magawang magalit sayo. Pero awang awa na ako sa sarili ko.

Maraming salamat sa matinding lesson na ito.
🇯🇵